Pierwsza pomoc u pacjenta powypadkowego
Ważne jest też, aby personel biorący udział w akcji liczył co najmniej kilka osób, gdyż liczą się czas i sprawne działanie na wielu polach (intubacja pacjenta, wkłucie dożylne, ordynacja leków, monitorowanie pacjenta, badanie kliniczne, reanimacja). Ważne jest, aby procedura pierwszej pomocy była prowadzona przez lekarza, który zawiaduje działaniem całego zespołu, a wszyscy skupiają się na wydawanych poleceniach i pracują według schematu. Wykonanie tych czynności w pojedynkę bądź we dwie osoby jest niemalże niemożliwe.
Zwierzę, które nie oddycha, jest nieprzytomne i nie reaguje na bodźce, powinno zostać jak najszybciej zaintubowane rurką dotchawiczą dostosowaną do wielkości psa. Równocześnie należy założyć dojście dożylne i jak najszybciej rozpocząć podawanie płynów, tym samym pacjent powinien zostać podłączony pod monitor pacjenta. Jeżeli rytm serca jest zachowany pozostajemy przy oddechach wspomaganych oraz tlenoterapii.
Technik weterynarii biorący udział w zdarzeniu powinien podawać leki ordynowane przez lekarza weterynarii prowadzącego akcję pierwszej pomocy.
W sytuacji gdy pacjent nie oddycha oraz nie stwierdza się akcji serca przystępujemy do masażu serca. Układamy zwierzę na prawym boku, najlepiej aby jedna osoba stała za plecami psa, blokując, by się nie przesuwał, natomiast osoba stojąca przodem do psa powinna rozpocząć uciski klatki piersiowej, kiedy pacjent jest zaintubowany. Oddechy wykonujemy za pomocą worka ambu z jednoczesnym podawaniem tlenu przez rurkę intubacyjną.
W sytuacji gdy pacjent jest stabilny oddechowo i krążeniowo, możemy skupić się na dalszej [...]
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
