Badanie rentgenowskie kręgosłupa u psów – jak wykonać je prawidłowo?
Jednym z najczęściej wykonywanych badań dodatkowych u pacjentów z chorobą kręgosłupa jest badanie rentgenowskie (RTG). Metoda ta jest powszechna i relatywnie tania, co stawia ją na pierwszym miejscu w ogólnej ocenie obrysu i struktury kręgów, jak również potencjalnych zmian mogących mieć wpływ na rdzeń kręgowy i nerwy rdzeniowe.
Kręgosłup psa zbudowany jest z kręgów, które występują w grupach o podobnej morfologii tworzących odcinki kręgosłupa. Odcinek szyjny tworzy siedem kręgów, piersiowy złożony jest z trzynastu kręgów, lędźwiowy – z siedmiu, kość krzyżowa zaś stanowi połączenie trzech kręgów. Odcinek ogonowy kręgosłupa pod względem długości bywa zróżnicowany rasowo, tworzy go najczęściej około 20 kręgów. Kręgosłup pełni funkcję podporową, narządu ruchu oraz ochronną w stosunku do rdzenia kręgowego. Szeroki zakres funkcji kręgosłupa w połączeniu z jego budową powoduje, że równie szerokie może być spektrum jednostek chorobowych z nim związanych.
Kiedy mamy do czynienia z pacjentem, u którego podejrzewa się chorobę kręgosłupa, warto zadać sobie pytanie, jakie informacje chcielibyśmy uzyskać z zastosowanych badań dodatkowych, w tym przypadku z badania RTG. W diagnostyce radiologicznej powinniśmy kierować się zasadą ALARA (ang. as low as reasonably achievable), co oznacza, że zdjęć RTG należy wykonać możliwie jak najmniej w celu ochrony pacjenta przed promieniowaniem, jednak wystarczająco dużo, aby móc postawić rozpoznanie.
Bardzo często w praktyce weterynaryjnej można spotkać zdjęcie RTG całego psa, który szczęśliwie zmieścił się na największej kasecie, jaką aktualnie wykonujący zdjęcie posiadał. Takie postępowanie [...]
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
