Elektrokardiografia dla techników weterynarii – zasady wykonywania zapisu
Budowa elektrokardiografu i jego stosowanie
Każdy elektrokardiograf ma cztery kable do tzw. odprowadzeń kończynowych oraz najczęściej trzy do tzw. odprowadzeń przedsercowych. Na końcach kabli znajdują się elektrody, dla odprowadzeń kończynowych oznaczone kolorami żółtym, zielonym, czerwonym i czarnym. Często można również spotkać dodatkowe oznaczenie literowe elektrod kończynowych: żółta (L), czerwona (R), zielona (F) oraz czarna (N).
Dla odprowadzeń przedsercowych elektrody oznaczone są natomiast symbolami: CV1, CV2 i CV3. Jak sugeruje nazwa, elektrody odprowadzeń kończynowych należy zamocować na kończynach pacjenta. Na kończynach piersiowych najlepszymi do tego miejscami są fałdy skóry w okolicy dołów pachowych albo w zgięciu łokciowym. Na kończynach miednicznych natomiast elektrody najwygodniej zamocować na skórze fałdu kolanowego lub na przedniej powierzchni stawu skokowego.
Skóra zwierząt w okolicy dołów pachowych i fałdów kolanowych jest stosunkowo mało owłosiona, co umożliwia zapewnienie dobrego połączenia elektrycznego i stabilnego zamocowania elektrody, bez strzyżenia sierści. Na lewej kończynie piersiowej mocujemy elektrodę oznaczoną kolorem żółtym, natomiast na prawej – kolorem czerwonym. Na kończynie miednicznej lewej mocuje się elektrodę w kolorze zielonym, czarna natomiast mocowana jest na prawej kończynie miednicznej.
Każdorazowo należy upewnić się, czy elektrody zostały odpowiednio zamocowane, ponieważ zamiana ich pomiędzy kończynami spowoduje wyraźne różnice w wyglądzie krzywej EKG, co może skutkować błędnym rozpoznaniem.
Elektrody przedsercowe mocuje się na klatce piersiowej. Pierwszą, CV1, w piątej przestrzeni międzyżebrowej po [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
