Zakażenia Lawsonia intracellularis – zagrożeniem dla efektywności tuczu świń
Diagnostyka laboratoryjna
Wstępna diagnoza w stadzie, w którym wcześniej nie stwierdzano adenomatozy, winna być potwierdzona badaniem laboratoryjnym. Potwierdzenie wystąpienia adenomatozy z materiału pobranego podczas autopsji można uzyskać: histopatologicznie – wybarwianie srebrem, z użyciem immunohistochemii i immunofluorescencji (15), hybrydyzacji in situ (18), mikroskopii konfokalnej, reakcji polimerazy łańcuchowej PCR (3) w różnych odmianach. Próby dla potwierdzenia wystąpienia adenomatozy pobrane przeżyciowo to: PCR prób kału (wynik ujemny, jednak nie wyklucza nosicielstwa), badanie serologiczne – test ELISA surowic świń (ograniczone zastosowanie i czułość badania), testy ELISA z kału (ILEI-test). W badaniu bakteriologicznym izolacja patogenu jest trudna, zwłaszcza ze względu na krótki czas przeżywalności Lawsonii podczas transportu do laboratorium i konieczność użycia specjalnego podłoża transportowego. Jednak nadal złotym standardem wykazującym największą czułość i specyficzność pozostaje badanie immunohistochemiczne ze zmian pośmiertnych bądź poubojowych (10). Badania argentyńskie zwracają uwagę na bardzo małą liczbę zmian makroskopowych stwierdzanych poubojowo w stosunku do powszechnego stwierdzania zmian histopatologicznych i serologicznych (11).
Terapia i kontrola
Szczepionki
Jedyną zarejestrowaną szczepionką przeciwko infekcjom L. intracellularis jest Enterisol Ileitis (Boehringer Ingelheim). Jest to szczepionka żywa, atenuowana, doustna, może być stosowana od 21. dnia życia (17). Daje dobrą odporność przeciwko zakażeniu (2) zjadliwym szczepem pochodzącym z ferm, która trwa przez okres co najmniej 17 tygodni życia, i jest bezpieczna. Zdaniem lekarzy praktyków problemem pozostają jednak organizacja i prawidłowe przeprowadzenie szczepienia świń drogą doustną [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
