Wirusowa biegunka bydła (BVD) w terenie, czyli praktyczne podejście do opanowania problemu schorzenia w stadzie. Część IV
Monitoring dla potwierdzenia stanu wolnego od zakażenia
Po usunięciu zwierząt Pi i kontroli zwierząt przybywających na fermę krążenie wirusa zaniknie (69). Jednak ze względu na silną presję ze strony wirusa rozprzestrzenianego niedawno przez sztuki PI, zapewne 90% zwierząt w stadzie będzie serododatnie. Przeciwciała przeciwko BVDV po kontakcie z PI utrzymują się praktycznie do końca życia, dlatego pierwszymi zwierzętami seroujemnymi w takim stadzie będą młode cielęta, u których zanikną przeciwciała siarowe. W celu prowadzenia monitoringu należy więc pozostawić nieszczepioną grupę młodzieży w wieku co najmniej ponad 6-8 miesięcy, mającą kontakt epidemiologiczny ze stadem, po to, by móc takie zwierzęta monitorować poprzez badanie u nich obecności przeciwciał przeciwko BVDV (1, 8, 70, 71).
W Polsce ze wskazaniem do ochrony płodu zarejestrowane są trzy szczepionki. Dwie z nich to szczepionki żywe, które mają też inne wskazania: czynne uodpornienie bydła w celu zmniejszenia hypertermii, ograniczenia do minimum spadku liczby leukocytów, ograniczenia siewstwa i obecności wirusa we krwi oraz wytworzenia przeciwciał przeznaczonych do ograniczenia wiremicznej fazy zakażenia i jej klinicznych objawów. Szczepionka inaktywowana jest zarejestrowana do czynnego uodporniania krów i jałówek w celu zabezpieczenia płodów przed śródmacicznym zakażeniem (72). Zdarza się, że lekarze prowadzą w terenie badania skuteczności szczepionki inaktywowanej, zlecając w piśmie przewodnim badanie serologiczne surowicy zwierząt w kierunku przeciwciał BVDV. Laboratorium wykonuje badanie i wynik jest często niezadowalający dla lekarza, ponieważ nie wszystkie szczepione zwierzęta są dodatnie i miana również nie spełniają oczekiwań. Takie badanie serologiczne z [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
