Zaburzenia krzepnięcia u małych zwierząt. Cz. I. Rozpoznawanie zaburzeń hemostazy pierwotnej
Do upośledzenia produkcji płytek krwi może dochodzić w przebiegu stosowania leków mogących uszkadzać szpik kostny (np.: chloramfenikol, sulfonamidy, pochodne estrogenu), niszczenia megakariocytów na tle immunologicznym, zwłóknienia szpiku i innych zaburzeń mieloproliferacyjnych. Wśród chorób prowadzących do hipoplazji szpiku kostnego u psów duże znaczenie kliniczne mają zakażenia riketsjami, w tym erlichioza psów, zaś u kotów zakażenia wirusowe, takie jak FIV i FeLV (7, 11). Na niewydolność szpiku kostnego mogą wskazywać towarzysząca małopłytkowość nieregeneratywna i neutropenia (1).
W przypadku zwiększonego niszczenia, zużycia lub sekwestracji płytek krwi u pacjentów z małopłytkowością obserwuje się prawidłową lub podwyższoną liczbę megakariocytów (przesunięcie obrazu płytkowego wskazuje na regenerację szpikową) (4, 6).
Zaburzeniem prowadzącym do zdecydowanie najniższych wartości stężenia płytek krwi (nierzadko < 10 x 109/l) jest małopłytkowość na tle immunologicznym (IMTP). Jej rozpoznanie stawiane jest przede wszystkim w oparciu o wykluczenie innych przyczyn ciężkiej małopłytkowości, ze szczególnym uwzględnieniem chorób odkleszczowych (na podstawie rozmazu krwi oraz badań serologicznych – wymagających powtórzenia po ok. 14 dniach w przypadku ujemnego miana przeciwciał) (6). Oprócz typowych objawów zaburzeń hemostazy pierwotnej psy z IMTP mogą wykazywać osłabienie, bladość błon śluzowych, brak łaknienia, gorączkę, powiększenie śledziony (główne miejsce rozpadu płytek krwi) i węzłów chłonnych.
W rozmazie krwi pacjenta z IMTP mogą występować mikrotrombocyty (fragmenty pochodzące z uszkodzonych w wyniku procesu immunologicznego płytek), jak i megatrombocyty (wskazujące na regenerację). W przypadku niestwierdzenia megatrombocytów u pacjenta wskazane może być badanie szpiku kostnego. [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
