Wybrane choroby wektorowe – charakterystyka i różnicowanie
Anaplasma phagocytophilum i Anaplasma platys
Przypadki anaplazmozy pierwszy raz opisano na początku lat 80. XX wieku (1). Anaplasma to Gram-ujemna wewnątrzkomórkowa bakteria z rodziny Anaplasmataceae, Anaplasma phagocytophilum atakuje neutrofile, a przenoszona jest przez kleszcze z rodzaju Ixodes spp., Anaplasma platys wiąże się z płytkami krwi i najprawdopodobniej jest przenoszona przez kleszcze z gatunku Rhiphicephalus sanguineus, jednak jej obecność wykazano także w organizmach kleszczy Dermacentor auratus oraz Ixodes persulcatus (16).
Anaplasma phagocytophilum jest chorobotwórcza dla wielu gatunków zwierząt (psów, kotów, przeżuwaczy, a także dla człowieka), wywołuje anaplazmozę granulocytarną. W niektórych regionach Europy blisko 50% psów może być zakażonych, najczęściej choroba występuje wczesną wiosną i na jesieni. W przypadku anaplazmozmozy granulocytarnej istnieje ryzyko koinfekcji boreliozy, bakterie są przenoszone przez ten sam gatunek kleszcza, co ważne, już nimfa kleszcza może przenosić bakterie. Okres żerowania kleszcza konieczny do przeniesienia infekcji (czas transmisji) wynosi 36-48 godzin (1), co oznacza, że szybkie usunięcie kleszcza, może zapobiec zakażeniu.
Anaplasma phagocythophilum upośledza funkcjonowanie neutrofili, ogranicza przyleganie komórek do śródbłonka naczyń i migrację do tkanek oraz wydłuża czas życia neutrofili, zapobiegając apoptozie. W efekcie czas życia i krążenia neutrofili w krwiobiegu jest wydłużony, zaś funkcje neutrofili są mocno ograniczone. Oprócz nautrofili A. phagocytophilum może wnikać też do innych komórek – eozynofilii (14), komórek szpiku kostnego, megakariocytów, śródbłonka, jednak konsekwencje nie są jeszcze dobrze poznane. Niektóre zwierzęta nie wykazują klinicznych objawów choroby. U innych po 1-2 tygodniach [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
