Wirusowa biegunka bydła (BVD) w terenie, czyli praktyczne podejście do opanowania problemu schorzenia w stadzie. Cz. II
Sztuki PI to klucz do pokonania BVD
W pierwszej części tego cyklu artykułów przedstawiliśmy straty finansowe powodowane w stadzie przez BVD, możliwości oszacowania kosztów programu kontroli. Pokazaliśmy, jak sprawdzić, czy BVD występuje w stadzie i jak ocenić, czy występują w nim osobniki trwale zakażone (PI). Przedstawiliśmy też znaczenie sztuk PI dla przetrwania BVD w stadzie. Zrobiliśmy to po to, aby przekonać Państwa o konieczności ich wyszukania i usunięcia ze stada. Zanim w tej części szczegółowo przedstawimy, jak wyszukać zwierzęta PI, jeszcze raz przypomnimy, że szczepienie bez usunięcia zwierząt PI jest chyba najbardziej powszechnym błędem, z jakim można się spotkać w terenie. Hodowcy są często bardziej skłonni, by wydać pieniądze na szczepienie niż na badanie zwierząt w kierunku, którego nie rozumieją.
Badania laboratoryjne w naszym kraju są, naszym zdaniem, wciąż za rzadko wykorzystywane w praktyce lekarsko-weterynaryjnej. Na początku walki z BVD w Polsce wśród niektórych lekarzy panowało przekonanie, że zwierzęta trwale zakażone i tak padną przed upływem 2 lat życia, i w sumie to nie jest ich tak dużo, bo zaledwie od 0,5-2% w stadzie. To spowodowało bagatelizowanie konieczności usuwania sztuk PI i prowadzenie jedynie szczepień. Konsekwencją tego było częste rozczarowanie, kiedy przychodziło do weryfikowania wyników takiego postępowania. Wyjaśnijmy sobie, co oznaczają te 2%. Otóż w większości badań przeprowadzonych w warunkach endemicznego występowania BVD prewalencja zwierząt PI w całej populacji bydła (czyli stad zakażonych i niezakażonych) wynosiła zazwyczaj 1-2% (1-5).
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
