Rozpoznawanie sercowej postaci babeszjozy w świetle obserwacji własnych

Zaburzenia kardiologiczne w przebiegu babeszjozy – obserwacje własne

W ostatnim czasie wiele uwagi poświęca się zaburzeniom kardiologicznym w przebiegu babeszjozy, które mogą być przyczyną padnięć zarażonych osobników.

W badaniach własnych, którymi objęto 50 psów z potwierdzoną badaniami mikroskopowymi i molekularnymi babeszjozą (ryc. 1), najczęstszymi zmianami w zapisie EKG były: zmiana morfologii załamka T (36%), przyspieszenie rytmu zatokowego (16%), odchylenie osi serca (10%), poszerzenie zespołu QRS (6%), pobudzenia komorowe (6%), blok przedsionkowo-komorowy I stopnia (4%), częstoskurcz komorowy (2%). Zmiany te były prawdopodobnie następstwem niedotlenienia organizmu, w konsekwencji którego dochodzi m in. do uszkodzenia mięśnia sercowego (20).

Z obserwacji Dvir i in. (12) wynika, że częstotliwość zaburzeń przewodnictwa w mięśniu sercowym u psów chorych na babeszjozę przedstawia się następująco: zmiany w morfologii załamka T – 40%, odchylenie osi serca – 40%, poszerzony kompleks QRS – 32%, blok przedsionkowo-komorowy – 7%, przedwczesne pobudzenia komorowe – 7%.

W przebiegu babeszjozy występuje wiele czynników wpływających na zmianę zapisu elektrokardiograficznego, np. niedokrwistość, niedotlenienie czy mocznica. Choć stopnia uszkodzenia mięśnia sercowego nie można określić wyłącznie na podstawie wyniku EKG, to u zwierzęcia z inwazją pierwotniaczą, u którego notuje się nieregularny rytm, rokowanie jest niepomyślnie (12, 21).

Aby potwierdzić, czy doszło do uszkodzenia mięśnia sercowego, w badaniach własnych oznaczano w surowicy psów stężenie troponiny I (cTnI) oraz aktywność izoenzymu kinazy kreatynowej (CK-MB) będących markerami [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas