Rehabilitacja i opieka nad szczenięciem bulteriera miniaturowego z syndromem pływającego szczeniaka
Rehabilitacja i opieka
Rehabilitację rozpoczęto w dniu konsultacji klinicznej. Obejmowała ona: masaż, ćwiczenia bierne, bandażowanie kończyn miednicznych i pozycjonowanie psa.
Masaż rozpoczynało głaskanie od głowy do ogona. Następnie szczenię układane było na boku i wykonywano delikatny masaż kończyn piersiowych i kończyn miednicznych zakończony ćwiczeniami biernymi wszystkich dostępnych stawów. Sesje trwały 10-15 min i były wykonywane 3-4 razy dziennie. Wszystkie ruchy były wykonywane bardzo ostrożnie, z jednoczesną asekuracją poddawanych zabiegom stawów. Na zakończenie układano szczenię na zwiniętym w rulon ręczniku w stojącej pozycji, z przywiedzionymi kończynami miednicznymi.
W tej pozycji stosowano również bandażowanie kończyn miednicznych (ryc. 2). Miękką, elastyczną gazę obwiązywano od palców stóp do okolicy stępu, spiralnie od bocznej do przyśrodkowej części grzbietowej kończyny, aby uzyskać wewnętrzną rotację łap. Ponadto podczas snu starano się układać szczenię w pozycji bocznej po to, aby zapobiec dalszemu spłaszczaniu się klatki piersiowej. W tym celu szczenię było obkładane ręcznikami zwiniętymi w rulon od strony grzbietu i brzucha (ryc. 3). Zalecono także częste przekładanie szczenięcia z jednego boku na drugi, aby uniknąć powstawania odleżyn. Oprócz wykonywanych ćwiczeń i pozycjonowania wprowadzono modyfikację środowiska, w którym przebywało szczenię. Usunięto wszystkie śliskie powierzchnie poprzez rozłożenie ręczników i dywanów oraz podkładów chłonnych, które były często wymieniane.
Po tygodniu od wprowadzenia rehabilitacji i odpowiedniej opieki w domu widocznie zmniejszyły się zewnętrzna rotacja kończyn miedniczych oraz przeprost w stawach [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
