Psychologiczne podłoże pracy lekarza weterynarii
Stres – pozytywne emocje w stresie
Tematyka stresu w obecnych czasach stała się tak dostępna, przez to popularna, a wiedza z tego obszaru wręcz powszechna, że łatwo można zaobserwować pewną niechęć do dalszego jej pogłębiania. Jest to jednak łudzące podejście, ponieważ właśnie teraz obszar psychologii stresu poza tym, że jest jednym z tych najlepiej zbadanych i opisanych, to w dalszym ciągu nie ustaje w rozwoju. Choć początkowo stres był kojarzony tylko z negatywnym doświadczaniem sytuacji trudnych, a sposoby radzenia sobie z nim opierały się tylko na treningach relaksacji, to obecnie jesteśmy świadkami niejako jego transformacji wizerunkowej. Tak oto dystres poznajemy częściej jako eustres, a krótkie treningi relaksacji zostały wzbogacone o długie i bogate w przeżycia treningi uważności oraz nurt slow life. Z punktu widzenia psychologii, bo jednakowoż zmiany te zostały wcześniej zbadane i opisane, emocje pozytywne w stresie mają swój realny byt.
W klasycznym modelu Lazarusa i Folkman, autorów najczęściej cytowanej Transakcyjnej Teorii Stresu (3, 4), były one brane pod uwagę jako korelaty oceny poznawczej wyzwania oraz jako efekt korzystnego wyniku wydarzenia. Według nich rola emocji pozytywnych w stresie polega na podtrzymaniu wysiłków zaradczych, dostarczaniu momentów wytchnienia i odbudowie zasobów (4). Innymi słowy, to właśnie emocje pozytywne umożliwiają przetrwanie sytuacji stresowej między innymi poprzez odpoczynek czy rozwój swoich umiejętności, atrybutów pomocnych w rozwiązaniu problemu. Można też przypuszczać, że pozwala to na zbudowanie postawy zdystansowanej, pozwalającej na ocenę sytuacyjną z innej perspektywy.
Emocje pozytywne pojawiają się na skutek uczestnictwa określonych strategii – poprzez redukcję emocji negatywnych i wzbudzanie emocji pozytywnych), a u ich podłoża znajduje się poszukiwanie i odnajdywanie pozytywnego znaczenia (2). Budowanie pozytywnego znaczenia pojawiających się sytuacji może być realizowane [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
