Przypadek grzybicy wątroby i płuc jeża europejskiego – badanie pośmiertne
Omówienie wyników badań
Dużych rozmiarów ogniska martwicy w wątrobie jeża mogą wskazywać, iż w tym narządzie zlokalizowane było pierwotne ognisko grzybicy narządowej. Następnie proces chorobowy rozprzestrzenił się na przeponę, dalej do jamy opłucnowej i miąższu płuc. Zakażenie przypuszczalnie miało miejsce drogą alimentarną, gdyż rozmiary zmian chorobowych w płucach były wielokrotnie mniejsze od ogniska zapalenia ziarniniakowego w wątrobie.
Utrwalenie w formalinie wycinków zmienionych chorobowo narządów uniemożliwiło izolację grzybów na podłożach sztucznych, konieczną do określenia jego gatunku. W związku z tym podjęto próbę dokonania jego klasyfikacji na podstawie cech struktury mikroskopowej grzyba W tym celu zwrócono uwagę na następujące cechy budowy grzybni: brak lub obecność segmentacji, sposób dawania rozgałęzień, inwazję drogą naczyniową, oraz cechy barwienia się grzyba w zastosowanych metodach barwienia.
W wyniku tej analizy wysunięto przypuszczenie, że przyczyną grzybicy wątroby jeża były grzyby z rodziny Mucoraceae. Za tym rozpoznaniem przemawiają następujące cechy grzybów, stwierdzone zarówno w wątrobie, jak i w płucach: grzybnie były pleomorficzne i wykazywały bardzo zróżnicowaną średnicę, nie posiadały segmentacji, dawały odgałęzienia ułożone pod kątem prostym, przy znacznie mniejszej średnicy potomnej gałęzi, rosły naciekowo i obserwowano je w świetle w naczyń krwionośnych, bardzo intensywnie barwiły się hematoksyliną (metoda rutynowa HE) oraz były dobrze widoczne w barwieniu immunocytochemicznym (IPOX w kierunku vimentyny i cytokeratyny). Jakkolwiek reakcje immunocytochemiczne są nieswoiste w odniesieniu do grzybów, lecz pozwoliły na uwidocznienie struktury badanych tkanek. Bardzo istotną cechą w różnicowaniu tych grzybów było [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
