Postępowanie dietetyczne w przewlekłej niewydolności nerek u kotów
Białko pokarmowe
W dietoterapii przewlekłej niewydolności nerek poza ograniczeniem podaży fosforu stosuje się zmniejszoną ilość białka pokarmowego. Przy tak zbilansowanej diecie zespół Harte i wsp. osiągnęli spowolnienie progresji choroby u kotów z przewlekłą niewydolnością nerek (18). Podobne efekty uzyskali Hudges i wsp. po zastosowaniu diety o zmniejszonej zawartości białka i fosforanów, ale z wyższą zawartością włókna niż poprzednia (19). Natomiast Elliott i wsp. wykazali, że chore koty na diecie o zredukowanej zawartości białka miały znacząco niższe stężenie kreatyniny i wyższe dwuwęglanów we krwi (11).
Podobny protekcyjny wpływ stosowania „diety nerkowej” u kotów w przebiegu CRF opisali też Piyarungsri i wsp. (26). Do wymienionych badań należy dołączyć również eksperyment, który przeprowadzili Schauf i wsp. Pokazał on, że ograniczenie zawartości białka i fosforu w diecie chorych kotów powinno być uzależnione od stadium niewydolności nerek (29). Okazało się bowiem, że wprowadzenie diety ze znacznym ograniczeniem białka (59 g/Mcal), fosforu całkowitego (0,84 g/Mcal) i wysokim stosunkiem Ca:P (1,9:1) u kotów w 1. i 2. stadium CRF wg IRIS i kontrolowaną azotemią spowodowało rozwój hiperkalcemii u większości osobników po 17 miesiącach takiego żywienia. Zaobserwowano również wzrost FGF23 i SDMA w osoczu krwi.
Zmiana diety polegająca na wprowadzeniu dodatkowo diety wilgotnej o zwiększonej zawartości białka i P oraz zmniejszonym stosunku Ca:P przy schemacie żywienia „sucho-mokrym” przez 3 miesiące spowodowała poprawę wyników. Natomiast przestawienie chorych zwierząt na dietę mniej restrykcyjną pod względem zawartości [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





