Podsumowanie nowych wytycznych ACVIM dotyczących klasyfikacji, diagnostyki i leczenia kardiomiopatii kotów

Rozpoznawanie kardiomiopatii

Badaniem diagnostycznym pierwszego wyboru u kotów z podejrzeniem kardiomiopatii jest badanie echokardiograficzne, jednak rozróżnienie różnych fenotypów może stwarzać problemy nawet specjalistom. Pomimo tych trudności wskazania do podania leków diuretycznych u kotów z CHF czy zapobieganiu ATE są zbliżone dla wszystkich typów kardiomiopatii kotów.

Badania genetyczne

U kotów przeznaczonych do hodowli warto rozważyć wykonanie badania genetycznego. Obecnie dostępne są testy dla kotów rasy maine coon dotyczące mutacji MYBPC3-A31AP oraz mutacji MyBPC3-R820W dla kotów rasy ragdoll (5). Homozygoty nie powinny być rozmnażane, a heterozygoty mogą być dopuszczone do rozrodu z homozygotami niemającymi tej mutacji. Negatywny wynik badań genetycznych nie wyklucza możliwości rozwoju kardiomiopatii, dlatego zaleca się wykonywanie regularnych przesiewowych badań echokardiograficznych u ras predysponowanych do kardiomiopatii kotów.

Badanie kliniczne

U kotów z kardiomiopatią często obserwuje się zwiększony wysiłek oddechowy oraz tak niespecyficzne objawy jak spadek apetytu czy chowanie się/ukrywanie się przed domownikami (6). Częstym objawem jest porażenie kończyn miednicznych wskutek zatorowości. U części osobników jedynym objawem choroby serca jest nagła śmierć zwierzęcia.

Szmer skurczowy stwierdzony jest u około 80% kotów z subkliniczną formą HCM, ale jest obecny także u 30-45% kotów zdrowych (1). Trzeci ton serca obserwuje się do 19% kotów z HCM, ale może też być obecny u zdrowych kotów. Przyspieszone i utrudnione oddychanie są objawami występującymi [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas