Farmakoterapia infekcji bakteryjnych układu moczowego u psów i kotów. Cz. I - Vetkompleksowo – serwis dla lekarzy weterynarii

Wyszukaj w serwisie

Farmakoterapia infekcji bakteryjnych układu moczowego u psów i kotów. Cz. I

LEKI PIERWSZEGO RZUTU

Amoksycylina

Amoksycylina jest antybiotykiem β-laktamowym z grupy aminopenicylin o szerokim spektrum działania bakteriobójczego. Jest wydalana z moczem, w większości w postaci aktywnej, pod warunkiem zachowanej prawidłowej funkcji nerek. Istnieją sprzeczne informacje na temat potrzeby stosowania amoksycyliny w połączeniu z kwasem klawulanowym w początkowej terapii niepowikłanych przypadków ZUM. Kwas klawulanowy jest inhibitorem β-laktamaz, enzymów wytwarzanych przez oporne bakterie, unieczynniających m.in. penicyliny. Według ISCAID takie postępowanie jest akceptowalne, jednak niekonieczne, ponieważ brak jest dowodów wskazujących na przewagę takiego leczenia nad zastosowaniem samej aminopenicyliny.

Ponadto w pierwszej kolejności powinno się stosować antybiotyk o możliwie najwęższym spektrum działania (10). Natomiast wg innych źródeł (1) korzystniejszym wyborem jest podawanie amoksycyliny w połączeniu z kwasem klawulanowym. Dokładna charakterystyka amoksycyliny została przedstawiona w artykule dotyczącym leczenia infekcji bakteryjnych układu oddechowego u psów i kotów (5). W artykule tym zamieszczono również informację o dostępnych w Polsce produktach leczniczych weterynaryjnych, zawierających amoksycylinę w połączeniu z kwasem klawulanowym. W Polsce zarejestrowane są również produkty lecznicze weterynaryjne zawierające samą amoksycylinę do podawania doustnego, ale także do podawania parenteralnego, ze wskazaniem do leczenia m.in. infekcji układu moczowego.

Poza amoksycyliną proponowaną terapią I rzutu wg ISCAID jest stosowanie należącej do sulfonamidów sulfadiazyny w połączeniu z trimetoprimem.

Charakterystyka sulfonamidów

Właściwości farmakodynamiczne
Sulfonamidy są jedną z najstarszych grup chemioterapeutyków stosowaną do dnia dzisiejszego. Wywierają działanie bakteriostatyczne poprzez hamowanie syntezy kwasu foliowego, który jest niezbędnym składnikiem do dalszej biosyntezy kwasów nukleinowych. Związki te konkurują (antagonizm konkurencyjny) z kwasem paraaminobenzoesowym (PABA) o miejsce wiązania na syntazie kwasu dihydropteroilowego, enzymu katalizującego jeden z etapów syntezy [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.
Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Masz aktywną subskrypcję?
Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas
119
ALGORYTMY
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
Poznaj nasze serwisy