Biopsja jako technika diagnostyczna stosowana w rozpoznawaniu chorób nerek
Wprowadzenie biopsji nerki było istotnym czynnikiem w rozwoju nefrologii. W medycynie ludzkiej próby wykonania biopsji nerki odnotowano już w 1944 r., chociaż pierwsze badanie zostało opublikowane dopiero w 1951 r. (9). Udoskonalenie metod pobierania wycinków tkanki do biopsji, którym towarzyszyło wprowadzenie immunofluorescencji i mikroskopii elektronowej, sprzyjało zastosowaniu biopsji nerki jako integralnej części postępowania diagnostycznego, prognostycznego i terapeutycznego w nefrologii. Ponadto wykazano, że po biopsji nerki w około 40% przypadków diagnoza i terapia zostały zmodyfikowane, oraz że zastosowane techniki zmieniły rokowanie kliniczne w około 50% przypadków (26, 28, 33).
Cel biopsji
Celem biopsji nerki jest uzyskanie informacji, które mogą pomóc lekarzom praktykom lepiej opanować chorobę pacjenta, niż byłoby to możliwe bez niej, a tym samym uzyskać najlepsze możliwe rezultaty kliniczne. Dzięki dokładnej diagnozie można zdefiniować lud, udoskonalić dostępne opcje terapeutyczne.
Oprócz możliwości poznania etiologii konkretnej choroby, biopsja zwykle dostarcza informacji o prawdopodobnych mechanizmach uszkodzenia nerek, a także o nasileniu procesu chorobowego, czasu jego trwania i/lub potencjalnej możliwości odwrócenia występujących zmian patologicznych, wszystkie wyżej wymienione aspekty są pomocne w podejmowaniu decyzji klinicznych dotyczących rokowania i leczenia pacjentów nefrologicznych (14, 23, 30, 32).
Aby osiągnąć te cele, muszą być spełnione trzy założenia. Po pierwsze – muszą istnieć wskazania do jej wykonania, powinna być przeprowadzona w sytuacji klinicznej, w której jej wyniki będą przydatne w toku [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
