Anafilaksja – czy każdy pacjent wymaga podania adrenaliny?

Anafilaksja – mechanizmy patofizjologiczne

U podstaw anafilaksji leży degranulacja komórek tucznych powodująca uwolnienie mediatorów zapalnych, między innymi:

• histaminy,
• bradykininy,
• prostaglandyn,
• serotoniny,
• PAF,
• proteaz i leukotrienów (17).

Czynniki te oddziałują na liczne układy narządowe, przede wszystkim na układ sercowo-naczyniowy, układ oddechowy, pokarmowy i skórę.

Histamina, jako główna substancja zaangażowana w rozwój reakcji anafilaktycznej, odpowiada m.in. za:

• zahamowanie uwalniania noradrenaliny (blokuje więc główny mechanizm kompensacyjny w przebiegu wstrząsu, polegający na wyrzucie katecholamin),
• nasilenie skurczu mięśni gładkich,
• rozszerzenie naczyń krwionośnych (a tym samym nagromadzenie dużej ilości krwi i jej zastój, u psów największe znaczenie ma zastój krwi w obszarze wątroby i pęcherzyka żółciowego),
• zwiększenie przepuszczalności naczyń krwionośnych,
• nasilenie wytwarzania soku żołądkowego,
• zwiększenie produkcji tlenku azotu (ważnego czynnika rozszerzającego naczynia, który dodatkowo sprzyja narastającej hipotensji).

Klinicznie, wzmożone uwalnianie histaminy na poziomie komórkowym w bardzo krótkim czasie (sekundy/minuty) przekłada się wyraźne objawy kliniczne, takie jak:

• zwiększona częstotliwość uderzeń serca,
• obrzęk powiek i podstawy małżowin usznych oraz warg, którym może towarzyszyć świąd,
• zwiększony wypływ z nosa,
• duszność (szczególnie u kotów),
• a w niektórych przypadkach nawet zapaść krążeniowa, na skutek drastycznego zmniejszenia powrotu krwi żylnej do serca i hipotensji (4, 13, 16, 20, [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas