Zwapnienie w przebiegu zapalenia ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego u psa – opis przypadku
Dyskusja
Zwapnienie ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego jest stosunkowo rzadko występującym schorzeniem, potęguje to również fakt, że często przebiega bezobjawowo. U ludzi od 7,5 do 20% przypadków jest bezobjawowych, podczas gdy jedynie u 7% zwapnieniu towarzyszy ból (4). Odczuwanie bólu związane jest z reakcją zapalną wokół zmian, a wielkość obszarów zwapnienia nie ma wpływu na stopień kulawizny (5).
Mechanizm powstania zmian w ścięgnie mięśnia nadgrzebieniowego jest odmienny od podobnych procesów zachodzących np. w ścięgnie mięśnia dwugłowego, gdzie główną przyczyną są urazy oraz osteochondroza. U psów ścięgno mięśnia nadgrzebieniowego przylega do guzka większego kości ramiennej, obszaru o niskim unaczynieniu, co z kolei prowadzi do hipoksji będącej przyczyną powstania zwapnienia (6). Zarówno u ludzi, jak i psów istnieje genetyczna predyspozycja do powstawania schorzenia.
W celu diagnostyki należy wykonać zdjęcia w dwóch projekcjach: bocznej oraz projekcji skyline. Projekcja skyline jest pomocna w odróżnieniu wolnych fragmentów kostno-chrzęstnych w dole międzyguzkowym od zwapnień ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego (1). Projekcję tę wykonuje się u zwierzęcia w sedacji. Zwierzę ułożone jest na mostku, staw ramienny oraz łokciowy jest zgięty, przedramię układa się wzdłuż ściany klatki piersiowej równolegle do stołu. Ze względu na ponad 50-proc. występowanie obustronne przy podejrzeniu zmian zawsze należy wykonać badanie radiologiczne obydwu stawów. Badanie mazi stawowej nie jest konieczne, gdyż ścięgno mięśnia nadgrzebieniowego przebiega poza stawem. W diagnostyce różnicowej należy brać pod uwagę zapalenie ścięgna mięśnia dwugłowego z jego zwapnieniem, osteochondrozę głowy kości ramiennej, chorobę [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
