Jak leczyć skórę „od zewnątrz” – stosowanie leków działających miejscowo u pacjentów dermatologicznych

Płukanki, pudry, lotiony, środki typu spot-on

Płukanki

Pozwalają, podobnie jak szampony, na rozprowadzenie substancji czynnej na dużej powierzchni skóry. Zazwyczaj nasącza się nimi całe ciało zwierzęcia. Przykładem jest ciecz kalifornijska (wielosiarczek wapnia), używana z powodzeniem między innymi w leczeniu dermatofitozy. Płukanki mogą zawierać również substancje nawilżające, przeciwświądowe i przeciwbakteryjne. Często (choć nie zawsze) są używane po kąpielach leczniczych.

Pudry (zasypki)

Zasypki są drobno sproszkowanymi substancjami o właściwościach higroskopowych, które osuszają skórę i zmniejszają tarcie w jej fałdach. Pudry sprawdzają się np. w wyprzeniach ropnych, zwłaszcza w lokalizacjach takich jak przestrzenie międzypalcowe. Często zawierają one substancje przeciwbakteryjne, np. antybiotyki. Pudru używa się na suchą skórę po jej uprzednim oczyszczeniu. Należy nakładać go delikatnie (aby uniknąć wdychania rozpylonej substancji i drażnienia dróg oddechowych zarówno pacjenta, jak i jego właściciela). Wadą pudrów jest ryzyko ich gromadzenia się na skórze (po wyczerpaniu możliwości wchłaniania wody puder zlepia się w kulki), co nasila procesy maceracji.

Lotiony

Lotiony są zawiesinami pudru lub innej substancji w płynie. Są wygodne w użyciu, ponieważ łatwo je rozprowadzić. Mogą mieć właściwości chłodzące, przeciwświądowe, przeciwbakteryjne lub wysuszające. Substancjami czynnymi lotionów są np.: hydrokortyzon, betametazon, wyciąg koloidalny z owsa, pramoksyna, chlorheksydyna, mikonazol, a czasami też filtry przeciwsłoneczne.

[...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas