Profilaktyka swoista – ważny element ochrony zdrowia świń. Cz. II. Omówienie wybranych szczepionek przeciwwirusowych
Zakażenie parwowirusowe świń
Zakażenie parwowirusowe świń jest powszechnie występującą chorobą trzody chlewnej, wywoływaną przez parwowirus świń. Jest to zarazek ubikwitarny, powszechnie występujący w fermach trzody chlewnej. Wirus jest siany do środowiska głównie z kałem. Parwowirus świń cechuje się dużą odpornością na warunki środowiskowe oraz na działanie środków dezynfekcyjnych.
Parwowirus świń powoduje zaburzenia w rozrodzie, doprowadzające do obniżenia plenności stada. Przechorowanie powoduje powstanie przeciwciał ochronnych, które utrzymują się około roku. Pomimo obecności przeciwciał zakażone zwierzęta są nosicielami i siewcami wirusa, a tym samym stanowią źródło zakażenia dla innych zwierząt. Wysoka immunogenność wirusa została wykorzystana w profilaktyce. Odporność poszczepienna utrzymuje się wyjątkowo długo w porównaniu do tej powstającej po szczepionkach przeciwko innym chorobom trzody chlewnej. Przeciwciała zapewniające ochronę przed zachorowaniem utrzymują się przez około 6 miesięcy do jednego roku. Nawet niskie miana przeciwciał są w stanie uniemożliwić przenikanie wirusa przez łożysko, a tym samym chronią zarodki i płody przed jego szkodliwym działaniem. Cechą charakterystyczną parwowirusa świń jest jego chorobotwórczość wyłącznie dla zarodków i płodów.
Straty ekonomiczne związane z infekcją parwowirusem świń ujawniają się w grupie prośnych samic. Inne grupy technologiczne świń nie wykazują objawów po zakażeniu omawianym wirusem. Do zakażenia loch dochodzi drogą doustną lub donosową, zdecydowanie rzadziej drogą płciową. Po zakażeniu dochodzi do krótkotrwałej wiremii, której towarzyszy obniżenie liczby krwinek białych w ustroju (leukopenia). Konsekwencją tego przejściowego spadku odporności może być zwiększona podatność na inne choroby, w tym [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
