Znieczulenie i opieka anestezjologiczna nad pacjentem neurologicznym podczas badania rezonansem magnetycznym. Cz. I. Kwalifikacja pacjenta do znieczulenia ogólnego
Indukcja do znieczulenia ogólnego
Po założeniu dojścia dożylnego u większości pacjentów neurologicznych indukcję do znieczulenia ogólnego wykonujemy najczęściej przez dożylną podaż propofolu (po premedykacji z użyciem alfa-2-agonisty w dawce 0,5-1 mg/kg m.c. wg efektu działania, w innym przypadku w odpowiednio wyższej dawce 2-4 mg/kg m.c., również wg efektu) (1, 15). Propofol jest szczególnie zalecany u pacjentów, u których występują ataki padaczkowe, jest również używany do leczenia stanu padaczkowego (1, 7, 8). Wykorzystywane są tu jego właściwości przeciwdrgawkowe, a także wynikające z działania powodującego zmniejszenie zapotrzebowania metabolicznego mózgu na tlen, obniżenia ciśnienia perfuzyjnego mózgu oraz proporcjonalny spadek wartości ciśnienia wewnątrzczaszkowego (1, 15).
Należy jednak pamiętać, że w innym mechanizmie działania propofol może mieć właściwości prodrgawkowe i wywołać objawy pobudzenia takie jak:
- mioklonie,
- ruchy wiosłowe,
- opistotonus,
- oczopląs.
Do opisanych objawów może dojść zarówno podczas powolnej iniekcji leku, jak i przy wybudzeniu. Leki stosowane w premedykacji zmniejszają częstość występowania objawów pobudzenia, ale nie są w stanie wyeliminować ich całkowicie (1).
Z uwagi na możliwość pojawienia się bezdechu u pacjenta po zastosowaniu propofolu, zalecamy wykonanie preoksygenacji przed indukcją znieczulenia (1, 2). Uzupełnienie rezerwy tlenowej w drogach oddechowych będzie miało pozytywne znaczenie dla przebiegu znieczulenia u każdego pacjenta, jednak jest to szczególnie [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
