Giardioza u psów i kotów: patogeneza − powikłania − frustracje. Cz. III
Benzimidazole
Drugą grupę leków powszechnie stosowaną w zwalczaniu pasożytów z rodzaju Giardia stanowią benzimidazole. U psów i kotów stosowane są fenbendazol i albendazol, a ponadto u psów zastosowanie znajduje również obecny w preparatach złożonych probenzimidazol – febantel (3, 16). Tangtrongsup i Scorza (16) zwracają jednak uwagę na fakt, że albendazol może u psów i kotów powodować supresję szpiku kostnego i w związku z tym nie powinien być stosowany u tych zwierząt w zwalczaniu inwazji. Niestety, podobnie jak ma to miejsce w przypadku nitroimidazoli, lekooporność pasożyta rozwija się również na benzimidazole (10, 40). W przypadku nawracającej inwazji niektórzy autorzy zalecają równoczesne stosowanie benzimidazoli z metronidazolem (10, 16).
Lekiem z grupy nitrofuranów stosowanym w zwalczaniu inwazji u psów i kotów jest furazolidon (41). Również w przypadku tego leku u pierwotniaka rozwija się lekooporność, co w konsekwencji prowadzi do nieskuteczności terapii przeciwpasożytniczej (46).
Inne stosowane leki
Spośród pozostałych leków wykazujących działanie przeciwko pierwotniakom z rodzaju Giardia należy wymienić: paromomycynę, chinarycynę, chlorochinę, azytromycynę i nitazoksanid (3, 15, 41, 47, 48). Paromomycyna i chinarycyna mają jednak ograniczone zastosowanie ze względu na niższą skuteczność w porównaniu z innymi lekami oraz ich znaczną toksyczność, a ewentualna decyzja o ich użyciu powinna być podejmowana ostrożnie i tylko w przypadkach inwazji opornych na pozostałe leki (14, 41). Kolejnym lekiem jest chlorochina. Warto tutaj zwrócić uwagę na niedawno opublikowane [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
