Aktualne spojrzenie na leczenie przewlekłej niewydolności nerek u kotów

Zasady terapii przewlekłej niewydolności nerek u kotów

Bez względu na stadium choroby należy starać się ustalić i leczyć przyczynę pierwotną uszkadzającą nerki (np. odmiedniczkowe zapalenie nerek czy też mechaniczne niedrożności), monitorować ciśnienie krwi, stężenie kreatyniny oraz poziom UP/C. Leki potencjalnie nefrotoksyczne powinny być stosowane z dużą ostrożnością, aby nie pogłębiać istniejącej już niewydolności nerek. Z sytuacją taką spotykamy się często u kotów geriatrycznych, kiedy oprócz PNN pojawiają się problemy z zapaleniem stawów i kości. Wówczas zasadne staje się podawanie NLPZ, np. meloksykamu. Dowiedziono, że podawany w niewielkich dawkach, tj. 0,01-0,03 mg/kg m.c., jest dobrze tolerowany przez zwierzęta w długofalowej terapii (3).

Inną chorobą mającą wpływ na przyspieszenie postępu choroby jest nadczynność tarczycy. Przeprowadzone badania dowodzą, że u kotów z hypertyroidyzmem istnieje większe ryzyko niewydolności nerek i rozwoju azotemii, co zdecydowanie skraca czas przeżycia zwierząt. W początkowym leczeniu nadczynności tarczycy należy zastosować methimazol lub carbimazol, a stężenia kreatyniny i tyroksyny muszą być oznaczane regularnie, dzięki czemu można odpowiednio zmieniać dawkowanie leków (3, 11).

U pacjentów z zaburzeniem funkcjonowania nerek pojawiają się trudności z zagęszczaniem moczu, co powoduje postępujące odwodnienie, które wymaga terapii płynami izotonicznymi (1, 2, 11). Koty muszą mieć również ciągły dostęp do świeżej wody. Zwiększenie pobierania wody, które opóźnia postęp choroby, może nastąpić poprzez stosowanie mokrej karmy lub dodatek wody do karmy suchej. Koty większość wody pobierają z mokrego pokarmu, dlatego zalecane jest podawanie [...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas