Badanie moczu w diagnostyce laboratoryjnej chorób przeżuwaczy
Związki ketonowe i glukoza w moczu
W rutynowej praktyce klinicznej wykorzystuje się badanie moczu w kierunku obecności związków ketonowych w rozpoznawaniu podklinicznej i klinicznej ketozy. Jakościowa próba na obecność związków ketonowych służy również do monitorowania skuteczności leczenia tej jednostki chorobowej. Utrzymujące się podwyższone stężenie związków ketonowych w moczu przez kilka dni, mimo zastosowanego prawidłowego leczenia, wskazuje na konieczność weryfikacji postawionej diagnozy (należy wykluczyć zespół stłuszczenia wątroby, przemieszczenie trawieńca). Ponowne pojawienie się związków ketonowych w moczu po zakończeniu leczenia może wskazywać na wtórną ketozę w przebiegu innych chorób, np. przemieszczenia trawieńca. Obecność związków ketonowych w moczu wszystkich zwierząt w stadzie w 2.-3. godz. po podaniu paszy wskazuje na pokarmową ketozę. Ketonuria występuje w zatruciu ciążowym u owiec oraz w przypadku głodzeniu zwierząt.
Glukoza w moczu przeżuwaczy występuje bardzo rzadko i wskazuje na cukrzycę. Innymi przyczynami glikozurii mogą być: enterotoksemia wywołana przez Clostridium perfringens typu D, nadmierną podaż glukozy, podawanie glikokortykoidów lub zespół nerczycowy (syndroma nephroticum).
Badanie mikroskopowe osadu moczu
Mikroskopową analizę osadu przeprowadza się zawsze przy zmianach zabarwienia moczu, zmianach w przejrzystości oraz białkomoczu. Mocz do badania osadu powinien być odwirowany przez 10 minut przy 1,5 tys. obrotów na minutę. Osad moczu po umieszczeniu na szkiełku podstawowym ogląda się w mikroskopie świetlnym lub kontrastowo-fazowym. Ocenie podlegają elementy uorganizowane (upostaciowane) w postaci: leukocytów, erytrocytów, wałeczków, nabłonków, oraz elementy nieuorganizowane (nieupostaciowane), takie jak kryształy soli mineralnych.
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
