Zespół słabego cielęcia
Zewnętrznymi zmianami sugerującymi, że cielę nie żyje już dość długo, są: zmętnienie rogówki, zapadanie się gałki ocznej, przepojenie hemoglobiną twardówki, brak rozwijającego się stężenia pośmiertnego w ciągu kilku godzin od opuszczenia dróg rodnych matki. Wstępne obserwacje (poczynione w toku realizowanego przez nasz zespół grantu poświęconego poszukiwaniu przyczyn rodzenia się cieląt martwych) zdają się wskazywać, że przyczyny śmierci cieląt, które urodziły się po skróconej ciąży (ale trwającej minimum 260 dni), częściej mają charakter infekcyjny niż cieląt, które urodziły się martwe po normalnym lub wydłużonym okresie ciąży.
Z naszych badań i danych literaturowych wynika też, że mimo braku wykrywalnych zmian makroskopowych w wielu przypadkach możliwe jest zdiagnozowanie przyczyny urodzenia cielęcia martwego/słabego. Wymaga to jednak podejścia niestandardowego i opracowania schematu diagnostycznego, który będzie adekwatny do natury tego problemu.
Wiadomo, że w powstawaniu zespołu słabego cielęcia mogą uczestniczyć czynniki zarówno infekcyjne, jak i nieinfekcyjne, oddziałujące w trzech okresach: prenatalnym – czyli w okresie życia płodowego, perinatalnym – w trakcie porodu oraz postnatalnym – już po wyparciu cielęcia z dróg rodnych krowy (12). Najczęstsze przyczyny, z podziałem na okresy i ich naturę, wymieniono w tab. 1 (s. 16).
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
