Zapalenie ucha zewnętrznego u psów: Jak zapobiegać ryzyku dysbiozy grzybiczej podczas antybiotykoterapii?
Dodanie leku przeciwgrzybiczego do leczenia piperacyliną z tazobaktamem wyraźnie ogranicza ryzyko dysbiozy u psów. Jednocześnie połączenie to pozwala zachować pełną skuteczność przeciwbakteryjną w leczeniu zapalenia ucha zewnętrznego. Wyniki nowych badań opublikowano w czasopiśmie Journal of Small Animal Practice.
Antybiotykoterapia bywa niezwykle skuteczna w walce z zakażeniami bakteryjnymi u psów. Jednak silne leki o szerokim spektrum często prowadzą do powikłań. Po zastosowaniu piperacyliny z tazobaktamem u pacjentów dochodzi bowiem do przerostu drożdżaków z rodzaju Malassezia.
Wyniki badań nad nowym schematem terapeutycznym
Badacze z Royal Veterinary College przeanalizowali przypadki opornego na leczenie bakteryjnego zapalenia ucha zewnętrznego. Projekt sfinansowała organizacja BSAVA PetSavers. Naukowcy porównali wyniki 21 psów leczonych miejscowo piperacyliną z tazobaktamem (PT) w połączeniu z okresowym podawaniem 1% klotrimazolu (CTZ) z wynikami 14 psów otrzymujących wyłącznie preparat PT.
Dodanie preparatu przeciwgrzybiczego pozwoliło zmniejszyć częstotliwość aplikacji piperacyliny z tazobaktamem. Mimo to połączona terapia nie obniżyła skuteczności przeciwbakteryjnej leczenia. Ponadto protokół PT-CTZ zredukował ryzyko wystąpienia dysbiozy grzybiczej aż o 81% w porównaniu ze stosowaniem samego antybiotyku.
Liczba bakterii spadła znacząco w obu badanych grupach. Badacze nie odnotowali istotnych różnic w odpowiedzi przeciwbakteryjnej między dwoma schematami. Jednak poziom drożdżaków wzrósł u wszystkich psów leczonych wyłącznie piperacyliną z tazobaktamem. Z kolei w grupie otrzymującej połączenie PT-CTZ wzrost liczby drożdżaków wystąpił jedynie u jednej trzeciej pacjentów.
Praktyczne wnioski dla lekarzy weterynarii
Wyniki badania dowodzą, że dołączenie środka przeciwgrzybiczego do piperacyliny z tazobaktamem skutecznie leczy oporne zapalenie ucha. Jednocześnie kombinacja ta znacznie ogranicza ryzyko wtórnej dysbiozy grzybiczej.
Choć dodatek leku przeciwgrzybiczego nie wyeliminował całkowicie ryzyka przerostu grzybów, autorzy badania zalecają jego uwzględnienie. Lekarze weterynarii powinni rozważyć jednoczesne stosowanie klotrimazolu podczas terapii piperacyliną z tazobaktamem, aby zminimalizować ryzyko rozwoju drożdżaków.
Główną autorką pracy jest dr Georgina Gallow, która zrealizowała badanie w ramach programu rezydentury pod kierunkiem prof. Rossa Bonda. Praca stanowiła kontynuację badań zespołu dr Jonny Juhola. Wcześniej wykazano, że dysbioza grzybicza stanowi częsty problem u psów z przewlekłym zapaleniem ucha, leczonych silną monoterapią przeciwbakteryjną (głównie przy opornych zakażeniach Pseudomonas).
Jak zauważa prof. Ross Bond, problem dysbiozy rzadko występuje przy rutynowych przypadkach leczonych konwencjonalnymi preparatami złożonymi. Jednak uzyskane wyniki pozwalają na wdrożenie profilaktyki w najbardziej wymagających i trudnych przypadkach klinicznych.
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
