Zagrożenia związane z kryciem i sposoby zapobiegania im u psów – wady anatomiczne

Suka

Wady wrodzone

Wyróżniamy następujące wady wrodzone:

• Niedorozwój sromu (hypoplasia vulvae) – jest zaburzeniem rozwojowym, które zwykle dotyczy suk poddanych gonadektomii w młodym wieku, wyjątkowo może wystąpić u samic niesterylizowanych. Srom jest wówczas tak mały, że nawet u większych zwierząt badanie palpacyjne jest niemożliwe lub znacznie utrudnione. Próby krycia są nieskuteczne. Można wykonać sztuczną inseminację, jednak należy liczyć się z trudnym porodem. Szczególną postacią wady jest tzw. schowany (zagłębiony) srom (ang. hidden vulva, recessed vulva). Częściej obserwuje się tę anomalię u zwierząt otyłych. Srom jest zagłębiony w okolicznych tkankach i otoczony przez okrężne fałdy skóry i tkanki podskórnej. W większości przypadków rozwija się okołosromowe zapalenie skóry, które leczy się miejscowo maściami z antybiotykiem, samą zaś wadę można korygować chirurgicznie (20). Jeszcze innym rodzajem wady jest niewłaściwe usytuowanie odbytu powodujące brak krocza (ryc. 2).

• Zwężenia (stenoses) narządów przewodowych – stanowią inny rodzaj zaburzeń rozwojowych. W zależności od umiejscowienia wyróżnia się zwężenie sromowo-przedsionkowe, przedsionkowo-pochwowe lub pochwy. Zmiany te uniemożliwiają wprowadzenie prącia przez psa podczas prób krycia i mogą powodować ból u suki. W ich diagnostyce stosuje się: badanie palpacyjne pochwy, waginoskopię, endoskopię i waginografię kontrastową. [...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas