Znieczulenie psów i kotów do nagłych przypadków okulistycznych

Znieczulenie małych zwierząt do nagłych przypadków okulistycznych należy przeprowadzać, biorąc pod uwagę:

• stan ogólny zwierzęcia;
• rodzaj uszkodzenia narządu wzroku oraz obecność dodatkowych uszkodzeń ciała;
• stopień głębokości sedacji lub hipnozy, który chcemy osiągnąć;
• terapię bólu przed i po zabiegu.

Stan ogólny zwierzęcia

W przypadku znieczulenia do nagłych przypadków okulistycznych, przed interwencją chirurgiczną należy wykonać badanie ogólne zwierzęcia. Podstawowe informacje, których dostarcza kilkuminutowa obserwacja, badanie fizykalne (tętno, oddechy, czas wypełniania kapilar, kolor błon śluzowych, temperatura) oraz badanie osłuchowe klatki piersiowej i płuc stanowią minimum niezbędne do podjęcia decyzji o zakwalifikowaniu zwierzęcia do natychmiastowego znieczulenia, jego rodzaju oraz wyboru najlepszego w danym przypadku środka farmakologicznego.

Niezależnie od rodzaju uszkodzenia narządu wzroku należy ustabilizować stan ogólny pacjenta. Każdy uraz tkanek wiąże się z bólem i stresem. Pierwszym krokiem jest wykluczenie stanu zagrażającego życiu zwierzęcia (wstrząs, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie oddychania, krwotoki). Drugi etap to wyrównanie współistniejących zaburzeń towarzyszących nagłym przypadkom okulistycznym. Najczęściej można zaobserwować nieregularne oddechy (tachypnoe, okresowy bezdech), tachykardię i hipertensję spowodowane bólem oraz stresem. Należy podać zwierzęciu tlen (już 5 minut tlenoterapii wpływa korzystnie na stan ogólny pacjenta) (1). Następnie, w zależności od rodzaju uszkodzenia narządu wzroku, zaleca się podanie środka sedującego, przeciwbólowego lub obu jednocześnie.

[...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas