Wrażliwość psów na leki uwarunkowana obecnością genu MDR-1

Istnieją również doniesienia o zwiększonej wrażliwości na digoksynę u owczarków szkockich z mutacją MDR-1. Dlatego też, należy monitorować poziom leku we krwi u takich psów, ponieważ zagrożone są one intoksykacją.

Substratami błonowej pompy transportującej, jaką jest P-glikoproteina, są ponadto: cyklosporyna, doksycyklina, rifampicyna, morfina, buprenorfina i fentanyl, ale wydają się one być bezpieczne w stosowaniu u psów z polimorfizmem MDR-1.

Wykrywanie mutacji genu MDR-1

Wykrywanie mutacji delecyjnej genu MDR-1 i wynikającej z niej zmienionej ekspresji P-glikoproteiny ma bardzo duże znaczenie kliniczne. Dzięki zastosowanym testom można bowiem identyfikować zwierzęta wrażliwe na leki będące substratami P-glikoproteiny (10).

Podstawową techniką stosowaną w badaniach farmakogenetycznych jest łańcuchowa reakcja polimerazy (ang. polymerase chain reaction – PCR), pozwalająca amplifikować dowolną sekwencję DNA w warunkach in vitro. Oparte na DNA przesiewowe testy genetyczne mają przewagę nad innymi, klinicznie istotnymi technikami diagnostycznymi. Dzięki coraz większej dostępności w laboratoriach metody PCR umożliwiającej analizę DNA, lekarze weterynarii otrzymali nowe narzędzie pozwalające na wykrywanie mutacji genu MDR-1 u psów ras predystynowanych do takiego defektu genetycznego, co pozwala na właściwe zastosowanie terapii.

Oznaczenia wykonuje się w próbce krwi z koagulantem lub w próbkach wymazów komórek z dziąseł i policzków. DNA otrzymane z tego materiału biologicznego może być następnie analizowane za pomocą różnych technik. Lekarz otrzymuje następnie informację o genotypie zwierzęcia (zdrowe, homozygota, heterozygota).

Ten materiał jest tylko dla użytkowników którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupiony dostęp.

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas