Wrażliwość psów na leki uwarunkowana obecnością genu MDR-1

Innym lekiem, w przypadku którego wykazano niekorzystne działanie u psów z polimorfizmem genu MDR-1 jest szeroko stosowana w praktyce lekarsko-weterynaryjnej – acepromazyna. Wywołuje ona u takich psów przedłużone i pogłębione działanie uspokajające. Dlatego też zalecane jest zmniejszenie stosowanej dawki o 25% u psów heterozygotycznych i o 30-50 % u homozygotycznych.

Butorfanol – silny lek przeciwbólowy, podobnie jak w przypadku acepromazyny, podany psom z mutacją MDR-1, może wywołać przedłużoną i pogłębioną sedację. Z tego powodu zaleca się redukcję dawki o 25% u psów heterozygotycznych i o 30-50% – u homozygotycznych.

P-glikoproteina bierze również udział w wydalaniu leków przez komórki cewek nerkowych i przewodów żółciowych. U psów z upośledzoną funkcją tego transportera białkowego dochodzi do objawów zatrucia lekami, będącymi jego substratami. Stosowane w chemioterapii: winkrystyna, winblastyna i doksorubicyna należą do takich substratów i mogą wywoływać objawy uboczne ze strony szpiku kostnego (zmniejszenie liczby krwinek, szczególnie granulocytów obojętnochłonnych) i układu pokarmowego (wymioty, biegunka). Aby zmniejszyć nasilenie tych objawów, należy u psów z mutacją genu MDR-1, zredukować dawkę leków o 25-30%.

książki

Ten materiał jest tylko dla użytkowników którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupiony dostęp.

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas