Leki immunomodulujące stosowane w medycynie weterynaryjnej psów i kotów
U zwierząt wskazaniami do stosowania jeżówki są ostre i przewlekłe infekcje bakteryjne i wirusowe górnych dróg oddechowych, posocznica, zapalenie jamy ustnej, zastosowanie wspomagające przy antybiotykoterapii oraz podanie miejscowe w przypadku zakażonych ran, ukąszeń i owrzodzeń (26).
Przeciwwskazania do stosowania obejmują uczulenie na rośliny z rodziny Asteraceae, upośledzoną czynność wątroby, schorzenia autoimmunologiczne, białaczkę, gruźlicę, kolagenozy, układowy toczeń rumieniowaty, stwardnienie rozsiane, zakażenie HIV oraz AIDS. Ponadto, aby nie spowodować immunosupresji, zalecane jest stosowanie preparatów jeżówki maksymalnie przez 10 dni przy podawaniu codziennym i 20 dni przy podawaniu co drugi dzień. Do działań niepożądanych należą występujące rzadko reakcje alergiczne. Pamiętać należy, że substancje czynne zawarte w roślinach z rodzaju Echinaceae mogą wpływać na metabolizm leków będących substratami dla cytochromu CYP3A4 (np. kortykosteroidy, amiodaron, metotreksat, ketokonazol), a także antagonizować działanie leków immunosupresyjnych (np. cyklosporyna). Dlatego należy unikać jednoczesnego podawania tych substancji (24, 26).
Żeń-szeń
Kolejną rośliną zawierającą związki czynne o udokumentowanym działaniu immunostymulującym jest żeń-szeń prawdziwy – Panax ginseng (prep. Ginsana G 115 Pharmaton, Ginselin Herbapol, Panaxan Phytopharm). Surowcem służącym do izolacji substancji biologicznie aktywnych jest korzeń. Zawarte w nim saponiny triterpenowe i polisacharydy zwiększają wytwarzanie limfocytów T, komórek NK i interleukiny 1 (IL-1), co powoduje wzrost odporności organizmu na zakażenia bakteryjne i wirusowe, jak również pobudzanie odbudowy układu immunologicznego po przebyciu ciężkich chorób, np. po chorobie nowotworowej. W badaniu, w którym podawano żeń-szeń pacjentom zakażonym wirusem HIV nie poddanym terapii [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
