Rehabilitacja po operacyjnym leczeniu dysplazji stawu biodrowego metodą resekcji głowy i szyjki kości udowej (FHNO) oraz po potrójnej osteotomii miednicy (TPO)
Wdrożenie rehabilitacji po ortopedycznych zabiegach operacyjnych jest ważnym czynnikiem wspierającym powrót pacjentów weterynaryjnych do zdrowia. Wczesne wprowadzenie metod zoofizjoterapii pozwala na skrócenie czasu osiągnięcia satysfakcjonującej sprawności i ograniczenie powikłań (np. zaników i przykurczów mięśniowych, opóźnień gojenia tkanek miękkich i kości). Poniższy artykuł ma na celu przybliżenie metod stosowanych po danych zabiegach leczenia dysplazji stawu biodrowego, jednak zawsze należy mieć na względzie stan kliniczny pacjenta oraz wskazówki chirurga. Uzasadnione jest przeprowadzenie oceny zoofizjoterapeutycznej, która pozwoli terapeucie na określenie listy problemów (np. nadmierny tonus i tkliwość mięśnia grzebieniowego i mięśnia biodrowo-lędźwiowego, atrofia mięśni pośladkowych, przeciążenie tkanek miękkich obręczy kończyn piersiowych, ból odcinka piersiowego i lędźwiowego kręgosłupa jako następstwa przeniesienia ciężaru ciała ku przodowi). Odpowiednio zdefiniowana lista dysfunkcji pozwoli na dobór odpowiednich metod rehabilitacyjnych.
Rehabilitacja po FHNO
Po zabiegu usunięcia głowy i szyjki kości udowej fizjoterapię można wdrożyć tak szybko, jak jest to możliwe.
Zimnolecznictwo
Zabieg ma na celu odprowadzenie energii cieplnej z powierzchni ciała, co powoduje obniżenie temperatury tkanek. Efekty biologiczne stosowania krioterapii polegają na:
- zwężeniu naczyń krwionośnych, a co za tym idzie – ograniczeniu obrzęku,
- zwolnieniu metabolizmu komórkowego (3),
- zmniejszeniu dolegliwości bólowych w związku ze spowolnieniem szybkości przewodnictwa nerwowego, spadkiem produkcji mediatorów bólu, z wydłużeniem czasu refrakcji włókien bólowych [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
