Zalękniony psi mózg − patogeneza, diagnostyka i leczenie zaburzeń lękowych u psów
Zależności pomiędzy chorobami somatycznymi i bólem a stanami lękowymi
Analiza etymologiczna słowa lęk wykazuje, że ma ono znaczenie fizyczne (np. „dolegliwości somatyczne”) i psychologiczne (np. „niepokój, poczucie zagrożenia”).
Mogłoby się to wydawać tylko ciekawostką, gdyby nie fakt, że w medycynie weterynaryjnej panuje zgoda, co do prawdziwości tezy, iż wszelkie schorzenia oraz ból fizyczny towarzyszący chorobom mogą wywoływać niepokój, zwiększać lęk i przyczyniać się do rozwoju zaburzeń lękowych.
Choroby zwyrodnieniowe (np. związane ze zmianami neurologicznymi towarzyszącymi starzeniu się), anatomiczne, infekcyjne (głównie choroby wirusowe CUN) i toksyczne (np. toksyczność ołowiu) mogą prowadzić do problemów behawioralnych poprzez pierwotne lub wtórne zaburzenie aktywności neurochemicznej.
Według najnowszego badania dotyczącego wrażliwości psów na dźwięki, zwierzęta okazujące strach lub lęk w obliczu głośnego lub nagłego hałasu powinny być rutynowo badane przez lekarzy weterynarii pod kątem wykrywania bólu. Naukowcy stwierdzili, że niezdiagnozowany ból może się nasilać, kiedy niespodziewany hałas sprawia, że pies spina się lub wykonuje gwałtowny ruch, dodatkowo obciążając mięśnie lub stawy będące już w stanie zapalnym.
W badaniu pojawiła się też pewna prawidłowość, podkreślana przez jednego z badaczy, profesora Daniela Millsa ze Szkoły Nauk Przyrodniczych na Uniwersytecie Lincoln w Wielkiej Brytanii: „Pomimo, że średnia wieku badanych psów była zbliżona, to przeciętny wiek, w którym pojawiał się problem, był blisko cztery lata późniejszy w tzw. przypadkach klinicznych”. Powiązane to zostało z większą częstotliwością pojawiania się dolegliwości bólowych w późniejszym wieku oraz faktem, że opiekunowie są bardziej zaangażowani w poszukiwanie pomocy, gdy ich pies nagle i/lub nietypowo zaczyna reagować na głośne dźwięki (4).
[...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
