Tu jest Rosalia! Jak radzić sobie z wysoce zjadliwym ogniskiem PRRS na fermie?
Poronienia w drugim trymestrze: 40. do 70. dnia ciąży
Dla loch, które poroniły w drugim trymestrze, zarezerwowano kojec. Grupa loch w tym kojcu była zarządzana jako grupa dynamiczna:
- lochy, które poroniły, zostały dodane,
- lochy zostały przenoszone, gdy weszły w ruję.
W tej grupie loch zwiększono dawkę paszy, aby ułatwić odzyskanie kondycji ciała i zmniejszyć liczbę walk. U loch, w zależności od potrzeb, był stosowany altrenogest w zależności od tego, w jaki sposób osiągano cel krycia.
W tym samym czasie wykorzystano puste przestrzenie po martwych lochach w porodówce, aby umieścić lochy po poronieniu i podawać im altrenogest do czasu odsadzenia partii.
Grupy loch, z których usunięto lochy po ronieniu w drugim trymestrze, zostały uzupełnione loszkami z kwarantanny.
Ronienia w ostatnim trymestrze: po 70. dniu
Lochy te pozostawiono w odpowiadającej im grupie w późnej ciąży i czekano, aż ta grupa dotrze do porodówki, aby podać im altrenogest i odsadzić je z odpowiednią grupą.
Stabilizacja
Stabilizacja po wybuchu PRRS w celu wyprodukowania prosiąt ujemnych zależy w dużej mierze od zarządzania ich wymianą.
Opcja z największą szansą na sukces obejmuje wstrzymanie wprowadzania loszek remontowych na 8 miesięcy. Jest to bardzo trudna decyzja do podjęcia i nie została wdrożona w omawianym przypadku. W gospodarstwie utrzymującym 3 300 loch, przy 48-proc. rocznej wymianie stada, ograniczenie tej wymiany przez 8 miesięcy oznaczałoby zmniejszenie liczby loch o 1 056 sztuk i spadek pogłowia do 2 244 loch.
Drastyczna decyzja o ograniczeniu wprowadzania loszek remontowych w okresie 8 miesięcy, która zwykle nie jest stosowana w wielu gospodarstwach, powinna być szerzej stosowana, biorąc pod uwagę wpływ produkcyjny, jaki ogniska PRRS mają na wszystkich etapach piramidy produkcyjnej. W tym celu ferma loch musi otrzymać rekompensatę ekonomiczną.
Opóźnienie stabilizacji zdrowia i wydłużenie okresu, w którym ferma produkuje prosięta PRRS-dodatnie, generuje poważne straty z powodu destabilizacji faz po odsadzeniu, co generuje bardzo wysoką śmiertelność.
Jak radzono sobie z wymianami?
Ferma miała wewnętrzną kwarantannę w oddzielnym budynku dołączonym do fermy, gdzie okresowo przyjmowano loszki ujemne pod względem PRRS w 2 grupach wiekowych, 5 i 6 miesięcy.
Kiedy pojawił się szczep PRRS Rosalia, w wewnętrznej kwarantannie pozostawiono około 160 loszek remontowych, a kiedy potwierdzono wybuch epidemii, przeniesiono je do obszaru krycia, gdzie zaraziły się wraz z resztą fermy (26. tydzień – 2023 r.).
W okresie gdy kwarantanna była pusta, a ferma znajdowała się w trakcie epidemii, podjęto decyzję o wprowadzeniu ostatniej partii loszek. Do kwarantanny wprowadzono 320 loszek w 28. tygodniu życia, nieco młodszych niż zwykle, w celu ich celowego zakażenia wraz z pozostałą populacją fermy przed rozpoczęciem próby stabilizacji stada.
Celem było:
- uzyskanie wystarczającej ilości czasu na ustabilizowanie procesu wirusowego na fermie,
- zakażenie i zaszczepienie zwierząt remontowych w kwarantannie, aby mieć pewność, że w momencie ich wprowadzenia na fermę choroba będzie już przez nie przebyta i nie dojdzie do sprowokowania kolejnej recyrkulacji wirusa.
W celu monitorowania tego procesu w kwarantannie przeprowadzono badania płynu ustnego, aby:
- zweryfikować ujemny status PRRS przy wejściu zwierząt do kwarantanny,
- potwierdzić zakażenie przy użyciu PCR z płynów z języków martwych noworodków prosiąt,
- sprawdzić, czy zwierzęta remontowe nie wydalały wirusa, za pomocą PCR z płynów ustnych.
Po uzyskaniu ujemnego wyniku PCR w kwarantannie loszki weszły na określony obszar obszaru krycia.
Po wprowadzeniu zwierząt do wewnętrznej kwarantanny w 28. tygodniu w celu wydłużenia okresu, w którym loszki nie były wprowadzane na fermę, zainicjowano projekt krycia loszek w zewnętrznej kwarantannie w celu wprowadzenia tych krytych loszek z ujemnym statusem PRRS bezpośrednio do porodówki.
Stan po wiremii
Po 2 miesiącach wiremii rozpoczęto okresowe kontrole w porodówce z cotygodniowym pobieraniem końcówek języka martwo urodzonych prosiąt, segregowanych według pomieszczeń i określających, czy pochodziły one od loch pierwiastek, czy wieloródek.
Dopiero po uzyskaniu ujemnych wyników we wszystkich próbkach z języków przez kolejne 4 tygodnie w porodówce wprowadzono ścisły program McRebel, a wewnętrzne środki bezpieczeństwa biologicznego między sektorami zostały dodatkowo zaostrzone. Personel każdorazowo zmieniał odzież i obuwie przy przejściu między sektorami.
Następnie prosięta były badane przy odsadzeniu poprzez analizę surowicy. Jeśli próbki te były ujemne przez 5 tygodni, fermę uznawano za stabilnie dodatnią. W tym czasie, pod koniec listopada 2023 r., zdecydowano, by ponownie wprowadzić lochy remontowe do wewnętrznej kwarantanny.
Wprowadzono również ujemne loszki, które zostały pokryte w zewnętrznej kwarantannie.
Celem zainicjowania programu krycia loszek remontowych w zewnętrznym ośrodku było osiągnięcie stabilizacji fermy loch do czasu ich wprowadzenia. Cel ten nie został osiągnięty, a wprowadzenie ujemnych pod względem PRRS loszek krytych zewnętrznie spowodowało kolejną recyrkulację PRRS w gospodarstwie.
Niestety, w styczniu 2024 r. ponownie doszło do recyrkulacji wirusa i poronień w późnej ciąży.
Ponad rok po rozpoczęciu epidemii, w lutym 2025 r., ferma nie była w stanie osiągnąć poziomu produkcji sprzed zakażenia, a prosięta PRRS dodatnie nadal pojawiają się okresowo przy odsadzeniu. Poronienia i związane z nimi problemy nie zostały radykalnie ograniczone.
Biorąc pod uwagę niemożność ustabilizowania fermy, podjęto decyzję o przedłużeniu wewnętrznej kwarantanny fermy, aby móc zaaklimatyzować lochy i zmniejszyć ich dopływ.
Plany bezpieczeństwa biologicznego zostały zmodyfikowane i dodano kilka nowych środków. Filtracja powietrza została wykluczona ze względu na charakterystykę fermy i jej lokalizację. Dodatkowo wdrażany jest pięciotygodniowy system porodów partiami, którego celem jest stabilizacja fermy po obecnym oraz potencjalnych przyszłych ogniskach PRRS, bardzo prawdopodobnych na obszarze o dużym zagęszczeniu świń, takim jak ten, na którym zlokalizowana jest ferma.
Sara Beitia
David Roldán Feringan
Emilio Magallón Botaya
Przeczytaj również: Szczepionki przeciwko wirusowi zespołu rozrodczo-oddechowego świń (PRRSV)
POSTĘPOWANIA
w weterynarii




