Tu jest Rosalia! Jak radzić sobie z wysoce zjadliwym ogniskiem PRRS na fermie?

W ciągu pierwszych dwóch miesięcy epidemia spowodowała ponad 600 poronień i ponad 150 upadków loch, niszcząc tygodniową strukturę partii produkcyjnej.

Początek problemu

W ciągu pierwszych dwóch miesięcy epidemia spowodowała ponad 600 poronień i ponad 150 upadków loch, niszcząc cotygodniową strukturę partii. W niniejszym artykule autorzy przeanalizowali przypadek, który miał miejsce w połowie 2023 r. na fermie liczącej 3300 loch w tygodniowym cyklu produkcyjnym. W gospodarstwie obowiązywały wysokie standardy bezpieczeństwa biologicznego, ale znajduje się ono w jednym z najbardziej zagęszczonych obszarów produkcji trzody chlewnej w Hiszpanii, w regionie Cinco Villas w Aragonii.

W momencie wybuchu epidemii ferma była stabilna pod względem PRRS (status dodatni), przy jednoczesnej produkcji prosiąt PRRS-ujemnych, a ostatni wybuch choroby miał miejsce 5 lat wcześniej. Poziom produkcji w gospodarstwie był akceptowalny na tle średniej dla Hiszpanii i wynosił około 30 prosiąt odsadzonych od jednej lochy produkcyjnej rocznie.

Od początku 2023 r. wszystkie pobliskie fermy zostały zainfekowane szczepem Rosalia, wysoce patogennym szczepem PRRS, i z tego powodu rygorystycznie zwiększono środki bezpieczeństwa biologicznego w zakresie odwiedzających, operatorów konserwacyjnych, ciężarówek załadunkowych, usług paszowych, zarządzania gnojowicą itp.

Mimo to w połowie czerwca 2023 r. lochy przestały jeść na sektorze ciąży, a następnie na porodówce. W ciągu kilku dni objawy kliniczne nasiliły się, a laboratorium potwierdziło narastające podejrzenia, identyfikując szczep PRRS Rosalia.

Epidemia spowodowała ponad 600 poronień i ponad 150 upadków loch w ciągu pierwszych 2 miesięcy. Straty prosiąt były katastrofalne (ryc. 2).

Wpływ szczepu Rosalia na fermę podczas wybuchu epidemii i przez pozostałą część 2023 r. spowodował utratę 18 000 prosiąt na fermie loch, nie licząc wysokiej śmiertelności prosiąt wiremicznych z tego źródła na etapie odchowu i tuczu.

Zdarzały się tygodnie, w których nie wysyłano żadnych prosiąt, ponieważ śmiertelność była bardzo wysoka, a nieliczne prosięta, które przeżyły, nie spełniały odpowiednich warunków do załadunku.

Wiremia

2 miesiące wiremii okazały się okresem wyjątkowo trudnym. Wśród pracowników fermy obserwowano pogorszenie nastrojów i narastający pesymizm, a wykonywana praca stała się cięższa i bardziej obciążająca psychicznie niż zwykle. Dodatkowo utracono lub ograniczono premie za produktywność. W tym samym czasie dochody właścicieli fermy gwałtownie spadły, co wymusiło korzystanie z kredytów bankowych oraz wsparcia ze strony firmy integracyjnej.

Wysoka śmiertelność prowadziła do przeciążenia systemów utylizacji tusz, które w tym przypadku opierały się na hydrolizie. W związku z tym konieczny był zakup dodatkowych kontenerów oraz nawiązanie współpracy z firmą odpowiedzialną za usuwanie tusz.

Odzyskiwanie struktury partii produkcyjnej

Wybuch epidemii spowodował drastyczne zmniejszenie liczby prosiąt i odsadzeń przez szereg tygodni, co doprowadziło do utraty struktury produkcyjnej tygodniowych partii i spowodowało destabilizację reprodukcyjną w gospodarstwie. Konieczne stało się odzyskanie struktury cotygodniowych partii produkcyjnych, więc podjęto szereg działań i zabiegów.

Ogólne działania i zabiegi:

• cel krycia został zwiększony z 180 do 190 loch tygodniowo,
• wyeliminowano poronione lochy o gorszej historii, kondycji ciała i starszym wieku,
• pozostałe poronione lochy były leczone D-Cloprostenolem w celu zmniejszenia ryzyka infekcji macicy i ułatwienia ewakuacji resztek debris, często w połączeniu z antybiotykiem, zgodnie z oceną lekarza weterynarii,
• lochy nigdy nie były kryte w ciągu 10 dni po ronieniu,
• lochy, które gorączkowały i przestały jeść, leczono przez 3 do 5 dni środkami przeciwzapalnymi/przeciwgorączkowymi.

Lochy, które poroniły, podzielono na 3 typy w celu ponownego włączenia ich do cotygodniowych grup technologicznych. Po skategoryzowaniu kolejnym działaniem było zastosowanie leczenia hormonalnego u loch, które poroniły, oraz u tych, które miały problematyczne oproszenia w celu ponownej synchronizacji partii produkcyjnej.

Poronienia w pierwszym trymestrze ciąży: lochy do 40. dnia ciąży

W tym typie ronień lochy były kryte, gdy wchodziły w ruję, jeśli lochy miały się dobrze i nie obserwowano patologicznej wydzieliny z dróg rodnych. Raz w tygodniu poronione lochy były znakowane niebieskim sprayem, ponieważ były luźno w grupie i oznakowanie ułatwiające ich identyfikację mogło się zetrzeć.

W pierwszych grupach loch próbowano osiągnąć cotygodniowy cel krycia, wykorzystując samice w obszarze krycia, lochy powracające do rui i lochy, które poroniły w pierwszym trymestrze ciąży.