Zaburzenia hormonalne w chorobie nerek u psów i kotów
Przewlekła choroba nerek (PChN), występująca najczęściej u starszych psów i kotów, prowadzi do wtórnych zaburzeń hormonalnych istotnie wpływających na homeostazę organizmu. Schorzenie to stanowi szczególnie ważny problem u kotów geriatrycznych, u których jest jedną z częstszych przyczyn śmierci, natomiast u psów występuje rzadziej (1).
Patogeneza PChN obejmuje szerokie spektrum zaburzeń, m.in. cukrzycę, choroby kłębuszków nerkowych, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia hormonalne związane z nieprawidłową aktywacją osi renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS, ang. renin-angiotensin-aldosterone system), retencję fosforanów oraz zmniejszoną syntezę kalcytriolu, prowadzącą do hipokalcemii i wtórnej nadczynności przytarczyc, a także zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej (3).
Współistniejące nieprawidłowości w istotny sposób wpływają na funkcjonowanie całego organizmu.
W przebiegu PChN wyróżnia się cztery stadia choroby, których klasyfikacja opiera się na dwukrotnym oznaczeniu stężenia kreatyniny w surowicy u stabilnego pacjenta pozostającego na czczo.
Stadium 1 (brak azotemii)
Stężenie kreatyniny w osoczu wynosi <140 µmol/l (<1,6 mg/dl). Na tym etapie nie stwierdza się jeszcze biochemicznych cech azotemii, jednak występują inne dowody uszkodzenia nerek. Należą do nich m.in.: nieprawidłowości strukturalne wykrywalne w badaniu palpacyjnym lub ultrasonograficznym, utrata zdolności do prawidłowego zagęszczania moczu (niski ciężar właściwy) oraz utrzymujący się białkomocz nerkowy. Objawy kliniczne zazwyczaj nie występują.
Stadium 2 (łagodna azotemia nerkowa)
Stężenie kreatyniny [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
