Migotanie przedsionków

Migotanie przedsionków – od objawów do leczenia

Migotanie przedsionków (AF, ang. atrial fibrillation) jest najczęściej występującym zaburzeniem rytmu serca u psów, spotykanym również u kotów, choć nie tak powszechnie (1, 2). Charakteryzuje się nieskoordynowaną aktywnością elektryczną przedsionków z utratą ich efektywnej kurczliwości, a także zwykle występującym przyspieszonym rytmem komór zależnym od stopnia przewodzenia. Główne patomechanizmy odpowiedzialne za rozwój migotania przedsionków obejmują mechanizm pętli nawrotnej (ang. reentry) oraz przedwczesne pobudzenia w ogniskach ektopowych (3, 4). Migotanie przedsionków może wystąpić zarówno jako arytmia pierwotna (ang. lone atrial fibrillation), która może wywołać obraz tachykardiomiopatii, jak i wtórnie do innych chorób serca. Może również występować w stadium subklinicznym kardiomiopatii rozstrzeniowej (DCM, ang. dilated cardiomyopathy) u wilczarzy irlandzkich (ryc. 1) (5).

AF najczęściej występuje wtórnie do poszerzenia lewego przedsionka w przebiegu stadiów klinicznych kardiomiopatii rozstrzeniowej (DCM), choroby zwyrodnieniowej zastawki mitralnej (MMVD, ang. myxomatous mitral valve disease) czy przetrwałego przewodu tętniczego Botalla (PDA, ang. patent ductus arteriosus) (ryc. 2, 3). Jest to arytmia częściej obserwowana u psów ras dużych i olbrzymich (6). Migotanie przedsionków ma zwykle charakter utrwalony, choć może występować również napadowo (1-4).

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas