Mastocytoma u psów – nowe możliwości terapeutyczne

Poza badaniami patomorfologicznymi w celu oceny rozległości choroby należy wykonać badanie RTG klatki piersiowej oraz USG jamy brzusznej. Stwierdzenie zmian w tych lokalizacjach pogarsza rokowanie. Ponadto pod kontrolą USG można wykonać, jeśli istnieje taka konieczność i możliwość, biopsję zmian znajdujących się w jamach ciała.

Ustalenie rokowania jest efektem oceny lokalizacji zmiany i jej oddziaływania na okoliczne tkanki, stopnia zaawansowania klinicznego (stadium), występowania zespołów paranowotworowych oraz stopnia złośliwości histopatologicznej. Według danych literaturowych bardzo istotnym czynnikiem prognostycznym jest indeks mitotyczny (6).

Leczenie mastocytomy jest uzależnione od bardzo wielu czynników. Decydujący wpływ mają: wielkość guza, jego lokalizacja oraz stopień złośliwości histopatologicznej. Podstawową metodą terapii jest zabieg chirurgicznego usunięcia zmiany z zachowaniem czystych marginesów badanych mikroskopowo. Jest to najskuteczniejsza i jedyna metoda w przypadku pacjentów z I/niskim stopniem złośliwości histopatologicznej. Wcześniej uważano, że bezpieczny margines operacyjny powinien wynosić od 2,5 cm do 3 cm dookoła wyczuwalnych brzegów zmiany i do pierwszej niezajętej powięzi w głąb.

Obecnie większe znaczenie ma stopień złośliwości. Zakłada się, że o ile w przypadku MCT o niskim stopniu złośliwości wystarczający może być makroskowy margines rzędu tylko 1 cm, o tyle w wysokim stopniu złośliwości nawet bardzo szeroki margines z reguły jest niewystarczający i wymaga dodatkowej, uzupełniającej terapii. W przypadku zmian rozległych konieczne może być użycie technik rekonstrukcyjnych wykorzystujących przeszczepy płatów skóry w celu zamknięcia powstałych [...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas