Choroby gruczołu krokowego
Zapalenie prostaty
Prostatitis, czyli zapalenie prostaty, to schorzenie występujące przede wszystkim u niekastrowanych samców psów (1). Ze względu na czas i intensywność trwania procesu zapalnego można wyróżnić zapalenie ostre (łac. prostatitis acuta) i przewlekłe (łac. prostatitis chronica) gruczołu krokowego (6). U zdrowych psów nieswoiste mechanizmy obronne, do których należą przepływ moczu podczas mikcji, ciśnienie w cewce moczowej, miejscowa produkcja przeciwciał z klasy IgA i produkcja czynnika przeciwbakteryjnego w gruczole krokowym, zmniejszają ryzyko infekcji prostaty. Stany, które zaburzają te mechanizmy lub zmiany w tkance stercza, takie jak: hiperplazja, metaplazja płaskonabłonkowa i nowotwory, mogą predysponować do jego infekcji (6). Forma septyczna prostatitis (łac. prostatitis septica) zwykle towarzyszy ostremu zapaleniu prostaty i jest wywołana przez bakterie z gatunku Escherichia coli czy Proteus vulgaris dostające się do stercza drogą zstępującą, z cewki moczowej (1). Do innych powszechnie izolowanych patogenów należą między innymi: Staphylococcus spp., Streptococcus spp., Pseudomonas spp., Klebsiella spp., Enterobacter spp., Pasteurella (1, 6). Ostremu zapaleniu gruczołu krokowego zwykle towarzyszą: gorączka, anoreksja, depresja, stranguria, hematuria, trudności związane z defekacją, ból brzucha, ból przy badaniu palpacyjnym odbytnicy i sporadycznie obrzęki w obrębie napletka, moszny czy kończyny tylnej (1). Przewlekłe prostatitis może natomiast towarzyszyć rozrostowi prostaty lub być skutkiem niewyleczonego zapalenia ostrego (6, 7). Choroba ta może często przebiegać bez wyraźnej manifestacji klinicznej, a pojawiające się objawy często są powiązane z nawracającym zapaleniem dróg moczowych. Czasem mogą wystąpić: anoreksja, letarg, wyciek z cewki moczowej i osłabienie jakości nasienia (6). Prostatitis może często towarzyszyć ropień [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
