Algorytm diagnostyczno-terapeutyczny pododermatitis u psów
Badanie histopatologiczne
Bardzo istotnym badaniem w przypadkach pododermatitis jest badanie histopatologiczne materiału tkankowego (bioptatu). Najistotniejszym jego znaczeniem jest dokładne określenie rodzaju nowotworu, jego złośliwości oraz rokowanie co do dalszego rozwoju choroby i wskazań do zabiegów operacyjnych. Można rozpoznać czynniki etiologiczne za pomocą specjalnych metod barwienia takie jak grzyby powierzchowne i głębokie oraz rodzaje pasożytów zewnętrznych (nużeńce, świerzbowce). Istotne również jest dokładne prześledzenie procesu rogowacenia skóry w przypadkach jego zaburzeń, jak ma to miejsce w zespole skórno-wątrobowym, dermatozach cynkozależnych oraz hiper- i parakeratycznych zaburzeniach u pewnych ras i rodzin psów (1, 2, 10).
Reakcja na leczenie
Przedstawione w tab. 1 przyczyny zapaleń części dalszych kończyn w większości mają charakter nawrotowy. Pomimo prawidłowego rozpoznania choroby i właściwego leczenia okresy remisji trwają od kilku tygodni do kilku miesięcy, w przypadku części chorób nowotworowych leczenie z użyciem antybiotyków i leków przeciwzapalnych nie prowadzi do gojenia i cofania się zmian. Największe znaczenie ma reakcja na leczenie w przypadkach chorób o podłożu immunologicznym. Bardzo szybka poprawa kliniczna widoczna jest w przypadkach atopowego zapalenia skóry, kiedy to podczas pierwszej doby po podaniu prednizonu w dawce 1 mg/kg m.c. ustępują objawy świądu kończyn. W przebiegu nadwrażliwości pokarmowej zmiany ustępują dopiero po 2-3 tygodniach od zastosowania diety eliminacyjnej. Częściową poprawę przynosi miejscowe leczenie przeciwbakteryjne (chlorheksydyna, mupirocyna) lub przeciwgrzybicze (mikonazol, ketokonazol) w powikłaniach chorób alergicznych. Całkowita remisja osiągana jest jednak dopiero w wyniku leczenia przyczynowego [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
