Kleszcze jako wektory chorób zakaźnych i inwazyjnych u kotów
Techniką diagnostyczną o najwyższej czułości jest badanie PCR. W celu ostatecznej identyfikacji pasożyta, jak i badania związków filogenetycznych pomiędzy różnymi jego szczepami, produkty PCR poddaje się sekwencjonowaniu (38).
Leczenie cytaukszoonozy obejmuje podawanie preparatów przeciwpierwotniaczych oraz terapię wspomagającą. Spośród specyfików o działaniu bójczym w stosunku do C. felis wymienić należy diminazen oraz imidokarb. Oba leki w dawce 2 mg/kg m.c., każdy stosowano z dobrym efektem w leczeniu choroby u kotów (39). Inne badania (40) wskazują, że kombinację atowakwonu (15 mg/kg p.o. co 8 h) z azytromycyną (10 mg/kg p.o. co 24 h) cechuje wyższa skuteczność zwalczania inwazji aniżeli imidokarb (3,5 mg/kg j.m.). Leczenie wspomagające obejmuje: dożylne podawanie roztworów izotonicznych, heparyny (w celu zapobiegania rozwojowi DIC), transfuzje krwi, a także osłonową aplikację antybiotyków (39). Zapobieganie chorobie polega na stosowaniu profilaktyki przeciwkleszczowej oraz ograniczeniu wędrówek kotów (pomocna w tym może okazać się kastracja). Dotychczas nie prowadzono badań nad immunoprofilaktyką cytaukszoonozy kotów.
Podsumowanie
W niniejszym artykule przedstawiono opis chorób odkleszczowych kotów, z jakimi mogą spotkać się lekarze weterynarii w swojej praktyce. Część z nich, jak mykoplazmoza hemotropowa czy bartoneloza, są jednostkami znanymi, choć może nie bardzo rozpowszechnionymi, występującymi na terenie Polski od wielu lat. Anaplazmoza granulocytarna [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
