Epizod zakrzepowo-zatorowy u kotów
Epizody zakrzepowo-zatorowe u kotów (FATE, ang. feline arterial thromboembolism) należą do najczęstszych i jednocześnie najbardziej dramatycznych stanów nagłych w praktyce weterynaryjnej. Najczęściej rozwijają się wtórnie do kardiomiopatii, czyli chorób mięśnia sercowego. Co istotne, obserwacje kliniczne wskazują, że u wielu pacjentów to właśnie epizod zakrzepowo-zatorowy stanowi pierwszy, nagły i często zaskakujący objaw dotychczas nierozpoznanej choroby serca (4, 14). Mimo że obraz kliniczny epizodu zakrzepowo-zatorowego u kotów jest zazwyczaj charakterystyczny i wysoce sugestywny, co w wielu przypadkach pozwala na szybkie postawienie rozpoznania już na podstawie badania klinicznego, pacjent z FATE pozostaje jednym z najbardziej wymagających chorych w codziennej praktyce. Nagły początek objawów, silny ból, współistniejąca często niewydolność serca oraz ryzyko powikłań ogólnoustrojowych sprawiają, że postępowanie terapeutyczne bywa trudne i obarczone niepewnością (1).
Niniejszy artykuł ma na celu uporządkowanie i ugruntowanie aktualnej wiedzy dotyczącej diagnostyki, leczenia ostrego oraz profilaktyki nawrotów FATE, a także dostarczenie praktycznych wskazówek ułatwiających podejmowanie decyzji klinicznych w tej wymagającej grupie pacjentów.
Patofizjologia
Epizod zakrzepowo-zatorowy u kotów rozwija się w następstwie powstania skrzepliny wewnątrzsercowej, najczęściej w obrębie powiększonego i funkcjonalnie upośledzonego lewego przedsionka (LA, ang. left atrium). W warunkach zaburzonego przepływu krwi, typowych dla kardiomiopatii, dochodzi do jej zalegania, aktywacji płytek oraz uruchomienia kaskady krzepnięcia. W efekcie agregaty komórek krwi i włóknika (fibryny) odkładają się na śródbłonku, prowadząc do stopniowego formowania skrzepliny.
Utworzony skrzep może pozostawać przyściennie, jednak w pewnym momencie [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
