Leczenie chirurgiczne zwichnięcia stawu biodrowo-udowego na wybranych przypadkach

Przypadek kliniczny 1

Pies mieszaniec, masa ciała 24,5 kg, wiek 13 lat, po uderzeniu przez samochód. W wyniku działania dużej siły mechanicznej doszło do zwichnięcia doczaszkowo-grzbietowe stawu biodrowego i zerwania więzadła poboczno-przyśrodkowego w stawie kolanowym.

Właściciel wyraził zgodę na zabieg resekcji głowy i szyjki kości udowej oraz rekonstrukcję więzadła poboczno-przyśrodkowego stawu kolanowego.

W trakcie zabiegu stwierdzono dodatkowo uszkodzenie łąkotki, dlatego w tym przypadku wykonano całkowitą meniscektomię.

Torebkę stawową zaszyto szwem materacowym poziomym, używając monofilamentowej nici 0.

Uszkodzone więzadło poboczne przyśrodkowe zamknięto szwem Bunnela z wykorzystaniem nierozpuszczalnej nici nylonowej. Dodatkowo zastosowano wkręty kotwiczące systemu 3,5 mm o dostępnej maksymalnej długości 40 mm, zgodnie z ofertą rynku krajowego.

Przez oczko wkrętów założono nierozpuszczalną nić plecioną, wielokrotnie nawiniętą ósemkowo. Dodatkowo wykonano dwa popręgi z drutu kostnego w układzie ósemkowym – jeden przewlekany przez oczka wkrętów kotwiczących, drugi umieszczony przed głowami wkrętów kotwiczących.

Stabilność stawu kolanowego sprawdzono śródoperacyjnie, wykonując zginanie, prostowanie oraz ruchy rotacyjne stawu.

Na zdjęciu RTG (medialno-lateralnym) po zabiegu widoczne są usunięta głowa i szyjka kości udowej oraz rekonstrukcja więzadła pobocznego przyśrodkowego (ryc. 3).

Zalecenia pozabiegowe obejmowały:

• ograniczenie ruchu stawu przez 4 tygodnie,

[...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas