Leczenie chirurgiczne zwichnięcia stawu biodrowo-udowego na wybranych przypadkach
Zabieg FHNO (osteotomia głowy i szyjki kości udowej)
Zabieg FHNO (ang. femoral head and neck ostectomy) wykonuje się w zaawansowanej chorobie zwyrodnieniowej stawu biodrowego, u pacjentów z ciężką dysplazją, szczególnie przy znacznym spłyceniu panewki, a także w przypadku rozległych uszkodzeń chrząstki stawowej. Procedura jest wskazana u pacjentów o masie ciała poniżej 17 kg – rokowanie co do powrotu sprawności motorycznej jest lepsze w tej grupie. Celem zabiegu jest wytworzenie stawu rzekomego, tworzonego przez tkankę łączną (2).
Cięcie skórne rozpoczyna się proksymalnie od krętarza większego. Następnie lokalizuje się mięsień dwugłowy uda i przecina blaszkę powierzchowną powięzi szerokiej uda. Nożyczki wprowadzane są dystalnie na mięśniu czworogłowym uda, prowadząc cięcie brzuścami mięśniowymi – napinacza powięzi szerokiej oraz mięśnia pośladkowego powierzchownego. Kolejno odciąga się mięsień pośladkowy średni i przecina przyczep mięśnia pośladkowego głębokiego w odległości 2-3 mm od krętarza większego, co umożliwia palpacyjne zlokalizowanie torebki stawowej.
W przypadku zwichnięcia stawu torebka stawowa często ulega uszkodzeniu. Nacięcie torebki wykonuje się w kształcie odwróconej litery T, zgodnie z przyjętymi zasadami chirurgicznymi. Cięcie w tej formie umożliwia lepszą ekspozycję szyjki i głowy kości udowej.
Każdorazowo usuwa się pozostałości więzadła obłego – za pomocą skalpela (preferowane według autorki ostrze nr 11) oczyszcza się staw z tkanek miękkich, a poprzez intensywne przepłukiwanie powierzchni Ringerem z mleczanami i wykonywanie ruchów biernych w stawie biodrowym usuwa się skrzepy krwi.
[...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
