Fobie dźwiękowe u psów – problem znany, lecz bagatelizowany

Modyfikacja behawioralna z zastosowaniem przeciwwarunkowania i odwrażliwiania

Procedury stosowane w terapii behawioralnej mogą sprawić, że dźwięk, niezależnie od jego głośności, staje się dla zwierzęcia zapowiedzią przyjemnych doznań, takich jak jedzenie czy zabawa. Im wcześniej zostaną wdrożone, tym większa szansa na sukces. Niestety wyniki badań ujawniają, że z terapii behawioralnej korzysta zaledwie 6,6% opiekunów psów cierpiących z powodu lęku przed hałasem (2).

Przeciwwarunkowanie wykorzystuje się, aby nauczyć zwierzę prezentowania akceptowalnego dla nas zachowania w odpowiedzi na określony bodziec dźwiękowy. Celem zastosowania tej techniki jest stworzenie skojarzenia np. nadchodzącej burzy z pozytywnymi doznaniami. Można to uzyskać, oferując zwierzęciu jego ulubione smakołyki, zabawki, zabawy lub inne aktywności – zawsze w sytuacji narażenia go na dźwięki burzy.

Nierzadko jednak poziom stresu wywołany ekspozycją na powyższe bodźce uniemożliwia zastosowanie przeciwwarunkowania, gdyż zwierzę nie przyjmuje nawet najbardziej lubianych smakołyków lub odmawia udziału w proponowanych aktywnościach. Obniżenie poziomu stresu i złagodzenie odpowiedzi zwierzęcia na określone dźwięki można uzyskać dzięki procesowi odwrażliwiania.

Dlatego też odwrażliwianie jest często pierwszym krokiem w terapii behawioralnej fobii u psów. Zwierzę z fobią dźwiękową jest uczone być spokojnym, kiedy poziom hałasu jest niski i w miarę trwania odwrażliwiania narasta do realnie doświadczanego w otoczeniu. Odtwarzając dźwięki burzy czy fajerwerków z płyt CD, możemy stopniowo, w sposób kontrolowany, wystawiać psa na rosnące natężenie awersyjnego bodźca. Odwrażliwianie może być prowadzone tylko wtedy, gdy pies jest spokojny [...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas