Zakażenia paramyksowirusami u świń
Rodzina Paramyxoviridae składa się z dużych otoczkowych wirusów, których genom zbudowany jest z pojedynczej nici RNA (1). Wśród przedstawicieli tej rodziny należy wymienić między innymi: wirus choroby Newcastle, nosówki, paragrypy lub grypy rzekomej człowieka i zwierząt, wirus świnki, wirus choroby niebieskiego oka świń, wirus Menangle, wirusy Hendra i Nipah. Wiele paramyksowirusów jest specyficznych dla gospodarza, np. wirus Nipah czy Hendra. Rodzina podzielona została na cztery podrodziny i 17 gatunków (1).
Ze względu na dużą zmienność genetyczną i coraz liczniejsze doniesienia naukowe na temat wykrywania paramyksowirusów ich klasyfikacja i nazewnictwo ulegają ciągłym zmianom. Do transmisji wirusów dochodzi głównie poprzez kontakt bezpośredni. Jak dotąd nie poznano wektorów zakażeń (1). W poniższym artykule przedstawiono dotychczas poznane paramyksowirusy, które mogą stanowić problem w produkcji trzody chlewnej na świecie.
Rodzaj Respirovirus z podrodziny Orthoparamyxovirinae
Wirus paragrypy świń 1 – PPIV1 (ang. porcine parainfluenza virus 1)
Wirus paragrypy świń 1 znany jest również jako respirowirus świń 1 (PRV1, ang. porcine respirovirus 1) lub, według najnowszej nomenklatury, respirovirus suis. PPIV1 jest genetycznie spokrewniony z wirusem paragrypy myszy (SeV, ang. Sendai virus) oraz ludzkim wirusem paragrypy 1 (HPIV1), co może sugerować jego potencjał zoonotyczny.
Niesegmentowany genom PPIV1 koduje sześć głównych białek: nukleokapsyd (N), fosfoproteinę (P), matrycę (M), białko fuzyjne (F), hemaglutyninę-neuraminidazę (H-N) i duże białka (L) (3-N-P/C/V-M-F-HN-L-5) (2-4). Białka F i [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii




