Mikrobiom jako jeden z głównych wskaźników dobrostanu u cieląt
Dysbioza jelitowa
Zaburzenia w prawidłowej bioróżnorodności mikrobiomu jelitowego połączone są często ze zmniejszeniem ogólnej ilości bakterii komensalnych. Dysbioza mikroflory może zmienić fenotyp i funkcję komórek odpornościowych układu wrodzonego, prowadząc do zmniejszenia ich aktywności, co w efekcie może powodować zmniejszenie wytwarzania przeciwciał i degranulację komórek tucznych (12).
Jednym z bardziej krytycznych etapów odchowu cieląt są okresy związane z odsadzeniem od dotychczas stosowanego pożywienia, np. zmiana z karmienia mlekiem na preparat mlekozastępczy, odsadzenie od krowy czy przejście z żywienia płynnego na paszę stałą. Obserwowane w tym okresie zaburzenia homeostazy mikrobiomu, ukierunkowane na dysbiozę, wpływają na zwiększoną częstotliwość występowania infekcji bakteryjnych i wirusowych, powodujących biegunkę, jako główną przyczynę śmiertelności u cieląt nowo narodzonych (3, 12). Także karmienie cieląt ras mlecznych tzw. mlekiem odpadowym, np. pochodzącym od krów leczonych środkami przeciwdrobnoustrojowymi, stanowi istotny czynnik powodujący dysbiozę przewodu pokarmowego, polegającą nie tylko na zmniejszeniu ogólnej liczby mikroorganizmów komensalnych, takich jak Faecalibacterium, Roseburia, Prevotella i Eubacterium, ale również na zwiększeniu liczebności bakterii patogennych (Shigella, Escherichia i Enterococcus). Przyczynia się również do rozwoju szczepów bakterii opornych na środki przeciwdrobnoustrojowe, a także niekontrolowanego do transferu genów oporności do innych bakterii (3). Ekspozycja na antybiotyki zmniejsza stężenie SCFA, które utrzymują funkcje bariery nabłonkowej jelit oraz stymulują limfocyty T CD4+ i ILC do wytwarzania przeciwzapalnej IL-22, m.in. poprzez hamowanie diacetylaz histolowych (HDAC) i stymulację GPR41/43 (6).
Dlatego niezbędne jest właściwe działanie, polegające m.in. na kontrolowaniu i stabilizacji [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii




