Wykrywanie antybiotyków w płynie ustnym

Wyniki doświadczenia

Najwyższe stężenia w dobę po iniekcji odnotowano w przypadku sulfadoksyny (22 300 µg/L) i trimetoprimu (14 100 µg/L) (tab. 3). Koncentracja linkomycyny i tiamuliny w tym czasie również była stosunkowo wysoka, osiągając odpowiednio 10 500 µg/L oraz 7600 µg/L. W przypadku tylozyny pik stężenia substancji w matrycy zaobserwowano drugiego dnia doświadczenia (958 µg/L).

Większość z badanych substancji czynnych była wykrywalna w płynie ustnym przez około miesiąc od rozpoczęcia terapii, tj. 30 dni dla: sulfadoksyny, trimetoprimu, oksytetracykliny, linkomycyny i tiamuliny, oraz 27 dni w przypadku tylozyny. W badaniu zaobserwowano znikomy pasaż antybiotyków β-laktamowych do płynu ustnego. Penicylina G była bowiem wykrywalna w niskich stężeniach (poniżej 100 µg/L) przez 8 dni, podczas gdy amoksycylina (w stężeniach niższych niż 20 µg/L) jedynie przez 5 dni od wykonania pierwszej iniekcji domięśniowej leku.

Wady i zalety systemu

Najważniejszą z zalet stosowania płynu ustnego jako materiału do wszelkich badań laboratoryjnych trzody chlewnej, włączając w to prezentowane w artykule wykrywanie antybiotyków, jest zerowa inwazyjność procesu pobierania próbek (tab. 4). Nie jest do tego wymagane czasowe unieruchomienie zwierząt ani jakiekolwiek doświadczenie osoby pobierającej. Technika ta wykorzystuje naturalną skłonność zwierząt do żucia, przez co wymaga jedynie wybrania odpowiedniego [...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas