Subkliniczny ochwat u koni

Grubość ściany

Przy słabszej jakości obrazowania nie zawsze da się wiarygodnie ocenić samą szerokość strefy listewkowej. W takich przypadkach pomocny może być pomiar całkowitej grubości ściany przedniej. Można go wykonywać w dwóch miejscach: tuż poniżej wyrostka wyprostnego kości kopytowej oraz około 5 mm powyżej wierzchołka kości kopytowej (8, 26). Ze względu na różnice osobnicze związane z wielkością kopyta bardziej miarodajny wydaje się jednak stosunek grubości ściany w części bliższej do dłoniowej długości kości kopytowej (PCL, ang. palmar cortical length). U koni zdrowych wynosi on zwykle około 25-27%, natomiast wartości od 30% wzwyż zwiększają podejrzenie zmian ochwatowych (20).

Rotacja

Rotacja kości kopytowej względem puszki kopytowej jest jedną z klasycznych cech ochwatu, ale jej interpretacja wymaga ostrożności. Pomiar tego parametru jest obarczony błędem wynikającym z różnic osobniczych w kształcie kości kopytowej, możliwej przebudowy kostnej oraz fizjologicznej elastyczności połączenia listewkowego. U części koni z subklinicznym ochwatem rotacja może być nieobecna. Z drugiej strony dodatni wynik tego pomiaru można uzyskać również u koni z przykurczem DDFT i uniesioną pęciną (co ciekawe, u koni z przykurczem bez uniesienia pęciny rotacja nie występuje). W praktyce warto pamiętać, że rotację przedniej ściany może częściowo maskować korekcja podkuwacza. Dlatego w wielu przypadkach bardziej wiarygodny jest pomiar rotacji względem linii połączenia tworzywa z puszką, czyli linii DE (ang. dorsal epidermal junction) (ryc. 10) (14).

Grubość podeszwy

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas