Subkliniczny ochwat u koni

Zmiany fenotypowe w obrębie kopyta

Pierścienie kopytowe

Asymetryczne, wachlarzowate pierścienie kopytowe należą do najbardziej charakterystycznych cech subklinicznego ochwatu. W badaniu kohortowym u kuców stwierdzono, że obecność asymetrycznych pierścieni wiązała się z prawie dwukrotnie wyższym ryzykiem późniejszego rozwoju ochwatu w porównaniu z kopytami o gładkiej ścianie lub z pierścieniami równoległymi (11).

Asymetria pierścieni wynika z zaburzeń funkcji aparatu zawieszającego w przedniej części kości kopytowej. W efekcie wzrost ściany w części tylnej bywa relatywnie szybszy niż w części przedniej. Z tego samego powodu u dużej liczby koni z przewlekłym lub subklinicznym ochwatem obserwuje się zwiększony kąt dłoniowy/podeszwowy w badaniu radiologicznym.

Warto jednak podkreślić, że podobne pierścienie mogą występować również w innych sytuacjach. Obserwuje się je m.in. u koni z przykurczem mięśnia zginacza głębokiego palca (DDFT, ang. deep digital flexor tendon) (ryc. 1). W takich przypadkach obraz kopyta może przypominać subkliniczny ochwat, ale pierwotna przyczyna zmian ma charakter mechaniczny, a nie metaboliczny. Dlatego ocena samych kopyt nigdy nie powinna zastępować oceny całego konia. Szczupły koń bez depozytów tłuszczu, z jednym sztorcowym kopytem i wachlarzowatymi pierścieniami, nie stanowi takiego samego pacjenta jak otyły koń z obustronnymi zmianami w kończynach przednich.

Pierścienie kopytowe same w sobie nie są zmianą swoistą dla ochwatu. Opisywano je również po podaniu glikokortykosteroidów (6), w przebiegu dystrofii koronki (15), a także w różnych [...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas